มือนจะทะเลาะกันอย่างรุนแรง“ทำไมถึงไม่ได้ พวกเจ้ามีเหตุผลหรือไม่?” เซียนอมตะรู้สึกโกรธเล็กน้อย แผนการที่ดีของนางทำไมถึงประสบกับความล้มเหลวตั้งแต่เริ่มต้น“รีบไปรีบไป ที่นี่ไม่ใช่ที่ให้พวกเจ้ามาวุ่นวาย” เจ้าหน้าที่ไล่เซียนอมตะอย่างไม่พอใจฮ่องเต้เดินอย่างรวดเร็วไปข้างหน้า ตวาดเจ้าหน้าที่อย่างดุดัน“หุบปาก พวกเจ้าเป็นเจ้าหน้าที่กรมอาญา เหตุใดจึงปฏิบัติกับผู้คนอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้!”เจ้าหน้าที่มองฮ่องเต้หนึ่งครั้ง แล้วเพิกเฉยโดยสิ้นเชิงฮ่องเต้ดีใจ โอกาสในการแสดงภาพลักษณ์ดีมาถึงแล้วในสถานการณ์เช่นนี้ แน่นอนว่าลู่หยางคงประสบกับเรื่องยากลำบากบางอย่าง จึงมาร้องเรียนที่กรมอาญา แต่กรมอาญาเลือกที่รักมักที่ชัง ไม่เต็มใจจัดการกับคดี จึงเกิดฉากการทะเลาะนี้ขึ้น
ตอนนี้ถึงเวลาที่ตนเองจะออกมาเรียกร้องความยุติธรรม รอให้เจ้าหน้าที่กรมอาญาดูถูก เพิกเฉย จะดีที่สุดหากมีเรื่องไม่ชอบมาพากลในกรมอาญาที่เขาค้นพบ กรมอาญาต้องการปิดปาก ตอนนั้นเขาจะเปิดเผยตัวตนว่าเป็นฮ่องเต้ท่ามกลางสายตาอันตื่นตะลึงของกรมอาญา!เขาหันไปมองลู่หยาง แกล้งทำเป็นไม่รู้จัก ประสานมือถาม:“สหายท่านนี้ เกิดเรื่องอะไรขึ้นจึงมาแจ้งความที่กรมอาญา ถึงได้ถูกปฏิบัติอย่างไร้เหตุผล?”เซียนอมตะสำรวจฮ่องเต้ตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นฮ่องเต้รู้สึกว่ารู้สึกไม่มั่นใจอย่างไร้เหตุผลหรือว่าลู่หยางจะมองออกถึงตัวตนของตนแล้ว?ไม่น่าเป็นไปได้ แผ่นหยกที
