องค์ชายสี่ได้ส่งสายลับแฝงตัวในหมู่ขุนนางขององค์ชายรองเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในวันที่องค์ชายรองเลี้ยงต้อนรับลู่หยาง เขารู้อย่างละเอียด“ลู่หยางสามารถพลิกสถานการณ์จากแขกเป็นเจ้าภาพได้ในเวลาอันสั้น เล่ห์เหลี่ยมเช่นนี้ทำให้คนต้องเคารพจริงๆ แม้แต่พี่รองที่ได้ชื่อว่ามีความคิดละเอียดรอบคอบก็ยังติดกับ”รู้ว่าลู่หยางไม่ใช่คนที่จัดการได้ง่าย องค์ชายสี่จึงส่งของขวัญไปที่คฤหาสน์ตระกูลเมิ่งต่อเนื่องหลายวัน เพื่อแสดงไมตรีจิตบัดนี้เขารู้สึกว่าแสดงไมตรีจิตพอสมควรแล้ว สามารถดำเนินการตามแผนขั้นต่อไปได้……“สหายลู่หยาง ชื่อเสียงของท่านลือเลื่อง วันนี้ได้พบกันจึงได้รู้ว่ามีลักษณะผู้ดีจริงๆ!” เช่นเดียวกับองค์ชายรอง องค์ชายสี่ยืนรอรับที่ประตูเพื่อแสดงถึงความสำคัญ แต่เขาใช้มารยาทแบบยุทธภพ ไม่เหมือนองค์ชายผู้สูงศักดิ์ แต่เหมือนเป็นวีรบุรุษจากป่าเขาที่ช่วยเหลือคนและทำตามความยุติธรรมมากกว่า
ผู้คนต่างลือกันว่าเขาทำอะไรอย่างห้าวหาญ คบคนไม่สนใจฐานะสูงต ่า แต่ความจริงแล้ว ทุกคนที่เขาคบหาล้วนมีประโยชน์ต่อเขา เพื่อการนี้ เขายังได้ผูกมิตรกับผู้บำเพ็ญธรรมดามากมาย เพื่อปกปิดความตั้งใจที่แท้จริงเมิ่งจิ่งโจวเข้าภวังค์บำเพ็ญเพียรอยู่ เซียนอมตะจึงไม่ได้เรียกเขามาด้วยและเซียนอมตะคิดว่าการเรียกหรือไม่เรียกเมิ่งจิ่งโจวก็ไม่มีความแตกต่าง ในพื้นที่จิตวิญญาณของนางมีผู้นำสองให้คำปรึกษาแม้ว่าปัญญาของผู้นำสองจะไม่เท่านาง แต่ก็สา
