้เหมือนข้าไหม?”“ผู้บำเพ็ญแสวงหาความอิสระเสรี ข้านั่งบนบัลลังก์ กลายเป็นคนไม่มีอิสระ แม้จะมีพลังแผ่นดินช่วย แต่จิตใจตกต ่าลง ต่อไปจะบำเพ็ญได้อย่างไร?”“หืม? พ่อ ทำไมท่านมีสีหน้าแบบนี้ ท่านเป็นผู้บำเพ็ญ แม้แต่หลักการง่ายๆ แบบนี้ก็ยังไม่เข้าใจหรือ?”ฮ่องเต้: “……”อย่าคิดว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญสูงกว่าพ่อแล้วจะเก่งกาจ“พูดถึงบรรพบุรุษในพื้นที่ต้องห้ามนั่น ข้าแม้จะไม่รู้จักตัวตนของเขา แต่คาดว่าเขาก็เคยนั่งบนบัลลังก์ ทำไมเขาถึงลงจากบัลลังก์แน่นอนว่าต้องรู้สึกไม่สบายใจ?”
“ไม่อย่างนั้นอย่างนี้ดีไหม ท่านเลือกคนที่ท่านพอใจให้เป็นรัชทายาท ข้าเห็นว่าน้องรอง น้องสี่ น้องห้า ล้วนมีความตั้งใจนี้ พวกเขาสืบทอดบัลลังก์ ข้าช่วยเหลือเขา เพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะไม่ทำผิดพลาด”ฮ่องเต้จุปาก ตาเขียว: “บ้าชัดๆ ตระกูลเราหนึ่งแสนปีไม่เคยมีแบบอย่างเช่นนี้”“พ่อ ถ้าท่านไม่มีธุระอะไร ข้าขอตัวก่อน ท่านดูแลสุขภาพให้ดีนะขอรับ” เจียงชุนพูดพลางจะลาไป“รอก่อน” ฮ่องเต้มีความคิดแปลกๆ เรียกเจียงชุนไว้เจียงชุนจำใจเดินกลับมา สองมือสอดในแขนเสื้อ ประสานมือถาม: “มีอะไรหรือ?”“ก่อนหน้านี้เจ้าเคยพูดไว้ใช่ไหม ว่าออกไปปลอมตัวในหมู่ประชาชน เมื่อพบเจอเรื่องไม่ยุติธรรม แล้วเปิดเผยตัวตน จะรู้สึกสะใจมาก?”เจียงชุนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พูดความจริง: “…ใช่”“ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็รู้นิสัยต่างๆ ของข้า เจ้าแปลงร่างเป็นข้าจัดการราชกิจสักสองสามวัน ข้าออกไป