้ง ไม่คิดว่าในโลกนี้ยังมีคนที่ให้ความสำคัญกับความรักและความยุติธรรมถึงเพียงนี้“ไป พาข้าไปพบเขา”เมิ่งโป่เทียนเพิ่งจะก้าวออกจากประตูได้ครึ่งก้าว ก็หันหน้ากลับมาตะโกนบอกเมิ่งจิ่งโจวและลู่หยาง: “พวกเจ้าสองคนคงไม่เคยเห็นขั้นตอนการชำระหนี้มาก่อน มาดูด้วยกันเถอะ ถือว่าเป็นการเพิ่มประสบการณ์”แม้เมิ่งโป่เทียนจะไม่พูด เมิ่งจิ่งโจวก็ต้องไปดูความสนุกอยู่แล้วชื่อสือฮว่ากู๋นี้ เขาคุ้นเคยเหลือเกิน……ห้องรับรองแขกในคฤหาสน์ตระกูลเมิ่งในห้องรับรองแขกมีห้องรับรองส่วนตัวหลายห้อง ขึ้นอยู่กับมูลค่าทางธุรกิจที่แตกต่างกัน คุณภาพของห้องรับรองก็แตกต่างกันด้วย
สือฮว่ากู๋นั่งรออย่างตื่นเต้นในห้องรับรองชั้นดี รอคนที่มีอำนาจตัดสินใจของตระกูลเมิ่งมา“อย่ากังวลไป เจ้าก็รวบรวมหนึ่งพันล้านลิ่นซือครบแล้วไม่ใช่หรือ” ประมุขมู่ไป๋อี้ก็มาด้วย หนี้ของสือฮว่ากู๋รวมถึงปัญหาที่ประมุขคนก่อนทิ้งไว้ จึงถือเป็นเรื่องกึ่งราชการ เขามาเป็นเพื่อน เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องผิดพลาดระหว่างทาง“ในที่สุดก็ไม่ต้องถูกฟ้าผ่าอีกแล้ว” สือฮว่ากู๋รู้สึกซาบซึ้งยิ่งนักเพื่อวันนี้ เขารอมาสี่ปีเต็ม สายฟ้าพิบัติเดือนละครั้ง ห้าสิบครั้งเลยนะการที่เขายังมีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้ถือเป็นปาฏิหาริย์ตอนนั้นไม่น่ายุ่งกับของสิ่งนี้เลย ไปแย่งของวิเศษของชิ่นห่าวเหรินทำไมกันนี่เป็นสมบัติบ้าอะไร!ถ้าไม่ใช่เพราะลัทธิสวรรค์ปรากฏตัว ชี้ทางให้เขา เขาคงไม่รู้ว่าชาติไหนถึงจ
