ออกมาอีกได้ยินว่าตอนอยู่ที่ป่าลั่วเทียน ลู่หยางเคยพูดจาอวดดีว่าอยากสถาปนาราชวงศ์ถั่ว ตอนนี้ก็พูดถึงเรื่องนี้อีกอย่าบอกนะว่าตอนที่อยู่ที่ป่าลั่วเทียน เขาคาดการณ์พฤติกรรมของตนไว้แล้ว!
ช่างเป็นการคำนวณที่น่าสะพรึงกลัวมีเรื่องตลกบางอย่างที่ลู่หยางล้อเล่นได้ แต่เขาล้อเล่นไม่ได้ลู่หยางเป็นใคร เป็นเจ้าสำนักคนต่อไปของสำนักเวิ่นเต๋า ได้รับความไว้วางใจอย่างยิ่งจากอวี้จือผู้มีระดับกึ่งเซียน ในช่วงที่หายตัวไปที่ทะเลตงไห่ เซียนห่านไห่ได้เดินทางมาที่ทะเลตงไห่ด้วยตนเองเพื่อตามหาลู่หยาง แสดงให้เห็นถึงความสำคัญที่เซียนห่านไห่มีต่อลู่หยาง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าลู่หยางยังเคยช่วยชีวิตบรรพบุรุษโบราณของตระกูลมังกรประมุขสำนักเซียนในอนาคต ยังมีความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับกึ่งเซียนทั้งสามท่าน ไม่ว่าจะเป็นสถานะหรือภูมิหลัง ไม่มีใครเทียบได้นี่เป็นเพียงแค่ลู่หยางพูดส่งๆ ไป ไม่ได้วางแผนขบถจริงๆ ใครจะกล้าแตะต้องเขาแม้แต่ฮ่องเต้ก็ไม่กล้า“สหายลู่หยางพูดเล่นแล้ว” องค์ชายรองไม่กล้าต่อบทสนทนาอีกหากยังพูดต่อไปตามนี้ ไม่ต้องพูดถึงการสืบทอดบัลลังก์ แม้แต่ตำแหน่งองค์ชายจะรักษาไว้ได้หรือไม่ก็เป็นเรื่องที่ต้องพิจารณาสายตาที่องค์ชายรองมองเซียนอมตะมีความเกรงขาม นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพบอัจฉริยะที่มีความคิดลึกซึ้งยิ่งกว่าตนเหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน
เซียนอมตะไม่เข้าใจว่าทำไมทุกคนมองนางด้วยความเกรงขามเป็นเพราะนางกำลังจะเป็นฮ
