กับข้าด้วย?” เซียนอมตะถามอย่างงุนงง นางไม่สนใจว่าคนพวกนี้ชื่ออะไร แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงพ่อและปู่ของพวกเขาจะรีบแนะนำให้จบๆ แล้วเริ่มงานเลี้ยงเลยไม่ดีกว่าหรือองค์ชายสองใจกระตุก เขาไม่เชื่อว่าลู่หยางจะมองไม่ออกถึงความหมายของการแนะนำนี้ แต่ลู่หยางกลับบอกว่าไม่สนใจตำแหน่งของคนพวกนี้ นี่หมายความว่าไม่ต้องการเข้าร่วมในการแย่งชิงบัลลังก์หรือ?เมื่อเห็นเช่นนั้น องค์ชายสองก็ไม่แนะนำกำลังสนับสนุนเบื้องหลังของตนอีกต่อไป ตามความต้องการของลู่หยางและเริ่มงานเลี้ยงขั้นตอนงานเลี้ยงเป็นไปอย่างปกติ มีหญิงสาวเต้นรำบรรเลงเพลงมีการดื่มสุราและพูดคุยสนุกสนาน
นางรำเต้นรำอย่างงดงาม แต่เมื่อเทียบกับใบ้เมิ่งอินก็เหมือนเด็กเล่นของ ยิ่งเมื่อเทียบกับเซียนอมตะ ยิ่งไม่คู่ควรแม้แต่จะถือรองเท้าให้เซียนอมตะไม่สนใจการเต้นรำ“ถ้าเป็นโจวเทียนก็พอจะดูได้”เซียนอมตะไม่ค่อยชอบดื่มสุรา นางจำได้ว่าเซียนแห่งกาลเวลาเคยแช่ร่างในถังสุราเซียนถังหนึ่ง กลิ่นหอมฟุ้ง แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติได้กลิ่นเพียงนิดเดียวก็จะเวียนหัว เหมือนเข้าสู่ดินแดนเซียน ตอนนั้นเซียนฉี่หลินและเซียนจิ้วชงดื่มจากถังสุราโดยตรง พอดื่มเสร็จก็อาละวาด ดูไม่เหมาะสมอย่างยิ่งเซียนอมตะคิดว่าตนเป็นหนึ่งในสิบความงามแห่งยุคโบราณ ต้องรักษาศักดิ์ศรี ไม่ควรทำเรื่องน่าอายเช่นนั้น จึงรู้สึกรังเกียจสุรามาตลอด“ว่าแต่หยางน้อย เจ้าอยากดูภาพเซียนฉี่หลินและเซียนจิ้วชงอาละวาดเมื่
