อเมาสุราไหม ข้ามีภาพบันทึกไว้”ลู่หยางได้ยินแล้วรีบส่ายหน้า สิ่งแบบนี้ใครดูใครตาย เขายังอยากมีชีวิตอีกสักปีสองปีองค์ชายสองดื่มจนเมาโซเซ อาศัยฤทธิ์สุรา เข้าไปใกล้ลู่หยางระบายความทุกข์“สหายลู่หยาง ใจข้าทุกข์นัก”
“องค์พระบิดาใกล้จะสิ้นพระชนม์ แต่บัลลังก์ยังไม่ได้กำหนด พี่ใหญ่บอกว่าไม่มีความคิดอยากได้บัลลังก์ แต่ในราชวงศ์ไม่มีความรักฉันญาติพี่น้อง ใครจะรู้ว่าจริงหรือไม่”“ยังมีน้องสี่ น้องห้า พวกเขาพูดว่าไม่สนใจบัลลังก์ แต่ลับหลังกลับเตรียมการไว้ทั้งหมด”องค์ชายสองส่ายหน้าถอนหายใจ แสดงความรู้สึกอย่างจริงใจ:“เมืองหลวงเปลี่ยนแปลงคาดเดาไม่ได้ สหายเป็นคนนอก มองได้ชัดเจนที่สุด เจ้าคิดว่าสุดท้ายแล้วใครจะได้ครองบัลลังก์?”ผู้คนที่กำลังดื่มสุราสนุกสนานได้ยินคำพูดเมาๆ ขององค์ชายสอง แกล้งทำเป็นพูดคุยกัน แต่ความจริงแล้วต่างแอบสังเกตปฏิกิริยาของลู่หยางองค์ชายกำลังอาศัยฤทธิ์สุราเปิดเผยความจริง ต้องการรู้ว่าลู่หยางจะเข้าร่วมกลุ่มของพวกเขาหรือไม่เมิ่งจิ่งโจวสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาก็ตระหนักถึงประเด็นนี้หากตอบผิดพลาด อาจจะดึงทั้งตระกูลเมิ่งและสำนักเวิ่นเต๋าเข้าสู่การแย่งชิงบัลลังก์!ตระกูลเมิ่งและสำนักเวิ่นเต๋าเป็นกลางมาตลอด ไม่เข้าร่วมการแย่งชิงบัลลังก์!ต้องไม่สร้างบรรทัดฐานเช่นนี้!
ลู่หยางก็ตระหนักถึงประเด็นนี้เช่นกัน นี่คือจุดประสงค์ที่องค์ชายสองเชิญเขามาต้องการบังคับให้เขาเลือกฝ่าย!ต้องตอบอย่างระมัด
