ทุกกำรขยับเคลื่อนไหวล้วนมีเสน่ห์ลึกลับ ไม่อำจเทียบกับกำรเต้นร ำที่อำศัยกำรเสริมของกระดูกเสน่ห์อย่ำงใบ้เมิ่งอินได้ใบ้เมิ่งอินตกตะลึงจนอ้ำปำกค้ำง พี่ลู่หยำงยังรู้จักเต้นร ำด้วยหรือ?
นำงเข้ำสู่วิถีกำรบ ำเพ็ญด้วยกำรเต้นร ำ ในส ำนักเฉิงมีพรสวรรค์ด้ำนวิถีกำรเต้นสูงที่สุด ไม่เช่นนั้นคงไม่มีคุณสมบัติเป็นตัวแทนส ำนักเฉิงเข้ำร่วมงำนประชันใหญ่วิถีเต๋ำใบ้เมิ่งอินคิดว่ำในหมู่คนรุ่นเดียวกัน ไม่มีใครสำมำรถเทียบนำงในด้ำนกำรเต้นร ำได้ไม่คิดว่ำ ในหมู่ผู้บ ำเพ็ญหญิงอำจไม่มีจริง แต่ในหมู่ผู้บ ำเพ็ญชำยกลับมีหนึ่งคน“หรือว่ำท่ำนเต๋ำปู้อวี่ยังเชี่ยวชำญกำรเต้นร ำด้วย?” ใบ้เมิ่งอินนึกถึงเรื่องเล่ำเกี่ยวกับท่ำนเต๋ำปู้อวี่ ไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มำก่อนแม้ท่ำเต้นของเซียนอมตะจะสง่ำงำมเย้ำยวน แต่ตอนนี้นำงใช้ร่ำงของลู่หยำง ในสำยตำคนนอกคงดูประหลำดมำกโชคดีที่ใบ้เมิ่งอินชื่นชอบกำรเต้นร ำอย่ำงแท้จริง ไม่สนใจควำมขัดแย้งที่แปลกประหลำดของลู่หยำง จึงตั้งใจเรียนรู้จำกเซียนอมตะ“เอ้อ แบบนี้ถูกแล้ว ต้องเข้ำใจควำมหมำยของกำรเต้นร ำ ไม่ใช่แค่เลียนแบบ”ควำมจริงแล้วเซียนอมตะเต้นร ำเก่งกว่ำโจวเทียนอีก เอ้ำหลิงและเจียงเหลี่ยนอี๋ล้วนเคยเรียนรู้จำกนำง เพียงแต่นำงรักษำศักดิ์ศรีของตน ในงำนรวมตัวของเซียนยุคโบรำณก็ให้โจวเทียนขึ้นไปแสดง นำงเพียงแค่ดูก็พอ
เอ้ำหลิงและเจียงเหลี่ยนอี๋แม้จะเคยเรียน แต่พูดถึงพรสวรรค์วิถีกำรเต้น ยังสู้โจวเทียนไม่ได
