ำบำกนำนัปกำรในกำรบ ำเพ็ญ ต้องกำรค้นหำบำงสิ่งแต่ไม่อำจค้นหำได้ สุดท้ำยก็มีควำมเข้ำใจ พบว่ำสิ่งที่เขำแสวงหำคือจิตใจที่แท้จริงของตัวเขำเอง!”“ข้ำเคยเห็นผู้บ ำเพ็ญมำมำกมำย หลังจำกก้ำวเข้ำสู่หนทำงกำรบ ำเพ็ญ ก็หลงทำงจำกจิตใจที่แท้จริง แม้จะประสบควำมส ำเร็จในกำร
บ ำเพ็ญ แต่กลับให้ควำมรู้สึกเหมือนอยู่ในควำมฝัน ท ำให้กำรเลื่อนขั้นในภำยหลังขำดพลัง”“รู้จักคนคือปัญญำ รู้จักตนเองคือควำมสว่ำง ลู่หยำงเขียนควำมเข้ำใจในกำรบ ำเพ็ญลงในกวีนิพนธ์บทนี้ เพื่อชี้แนะผู้บ ำเพ็ญมำกมำย ให้พวกเขำส ำรวจตนเอง ท ำลำยอุปสรรคในจิตใจ!”“ฮือ ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ เด็กหนุ่มคนนี้มีพรสวรรค์ยิ่งใหญ่”……ในจวนองค์ชำยสององค์ชำยสองมองรำยงำนในมือ สำยตำเป็นประกำย“กำรแสวงหำบัลลังก์ ไม่อำจขำดควำมช่วยเหลือจำกลู่หยำง ถึงเวลำที่จะติดต่อกับเขำแล้ว”
