เมิ่งจิ่งโจวได้ยินดังนั้นก็ชะงัก รีบวิเคราะห์สถานการณ์ ลู่หยางเปลี่ยนเป็นรูปร่างเหมือนตน ท่าไม้ตายต่างๆ ถูกจำกัด พลังการต่อสู้ลดลงอย่างรวดเร็ว แต่ไอ้หมอลู่หยางเปลี่ยนเป็นตนแล้วยังดึงพลังส่วนหนึ่งไปด้วย หากต่อสู้กันจริงๆ ยังไม่รู้ว่าใครจะชนะใครแพ้!หากเป็นเช่นนั้น คำตอบก็ชัดเจนแล้ว!เมิ่งจิ่งโจวตัวจริงโจมตีก่อน เตะเมิ่งจิ่งโจวปลอมให้ตกลงจากต้นไม้จงอี้เห็นภาพนั้นแล้ว รีบตัดสินใจ ตะโกนเสียงดัง “โจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว ใครที่ทำเรื่องขาดคุณธรรมแบบนี้ได้ ต้องเป็นลู่หยางแน่นอน!”เมิ่งจิ่งโจว: “……”ข้าทำความดีอะไรไว้บ้าง ทำไมพวกเจ้าถึงคิดว่าคุณภาพนิสัยของข้าสูงส่งนัก?เขารีบกระโดดลงจากต้นไม้ ไปยืนอยู่กับตัวปลอมของตัวเอง ทำให้ทุกคนแยกไม่ออกอีกครั้งว่าใครเป็นใคร“ทำอย่างไรดี?”“ตีมันทั้งสองคนนั่นแหละ ตีผิดก็ไม่เสียหลาย!” ลั่วอู่ซวงตะโกน
ทุกคนคิดว่าเป็นเหตุผลที่ถูกต้อง หรือพูดอีกอย่างคือ พวกเขาถือโอกาสนี้ตีเมิ่งจิ่งโจวเสียเลยพวกเขาต่อสู้กับลู่หยางหรือเรียกลู่หยางเป็นพี่ใหญ่เพราะคำสั่งของผู้อาวุโส แต่การตีเมิ่งจิ่งโจวเป็นความปรารถนาที่แท้จริงจากใจ“ลู่เฒ่า เจ้าบัดซบ ลากข้ามาลงเรือลำเดียวกันด้วย!”“พวกเราทั้งคู่ต้องถูกตีแล้ว เจ้ายังมาแสดงอีกหรือ?”“แสดงบ้าบออะไร นี่ข้ากำลังพิสูจน์ตัวตนต่างหาก!”เมิ่งจิ่งโจวทั้งสองทะเลาะกันไม่หยุด แต่ก็ไม่สำคัญแล้ว ตอนนี้ทุกคนไม่สนใจว่าใครจริงใครปลอมโอ้ ไม่ใช่ ที่จริงแล้วยัง
