?”หลี่จั้วยิ้มประจบ ไม่กล้าพูดอะไร“อาซวี่ ไม่ต้องสนใจพวกเราสองคนแล้ว พวกเราจะเที่ยวเมืองหลวงต่อ”“ได้” ซวี่โหย่วยิ้มและออกจากหอเทียนเซียง“คุณชายเมิ่ง งั้นข้าก็ไปแล้วนะ?” หลี่จั้วถามอย่างระมัดระวังค่อยๆ ถอยหลังไป“เดี๋ยวก่อน เจ้าจะไปไหน เมื่อกี้ตอนข้าประมูลบอกว่าวันนี้ข้าจะออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด เมื่อสุดท้ายเจ้าประมูลราคาสูงกว่า คำสัญญานี้เจ้าไม่ควรจะทำแทนข้าหรือ?”
“คุณชายเมิ่งพูดถูกแล้ว พูดถูกแล้ว” หลี่จั้วไม่กล้าพูดคำว่า“ไม่” สักคำ ตอนนี้เขาอยากจะหนีไปจากเมิ่งจิ่งโจวให้เร็วที่สุด ไม่ว่าจะเป็นลิ่นซือหรือสาวคู่ควง เขาไม่ต้องการแล้ว“เอาละ ไปซะ”หลี่จั้วเหมือนได้รับการอภัยโทษ รีบออกจากหอเทียนเซียงทันทีข่าวการปรากฏตัวของลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว“อะไรนะ ศิษย์ของไอ้เฒ่าปู้อวี่จอมเจ้าเล่หปรากฏตัวแล้ว?”เสนาบดีกรมพิธีการได้ยินข่าวนั่งไม่ติด เขามีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญจำกัด ไม่มีความหวังที่จะถึงขั้นข้ามพิบัติ จึงไม่ได้เข้าภวังค์เขาเคยคิดว่าชาตินี้คงไม่มีโอกาสชนะท่านเต๋าปู้อวี่ ไม่คิดว่าสวรรค์จะเปิดโอกาสให้ ศิษย์น้อยของท่านเต๋าปู้อวี่มาส่งตัวให้ถึงที่“ลูก เจ้ามาหาพ่อหน่อย ช่วงนี้การบำเพ็ญเป็นอย่างไรบ้าง?”เสนาบดีกรมพิธีการเรียกลูกชายคนเล็กมา นี่คือลูกที่ทำให้เขาภูมิใจที่สุดในบรรดาลูกทั้งหมด มีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญดีที่สุดลูกชายของเสนาบดีกรมพิธีการมีบุคลิกสง่างาม เดินอยู
