็คงไม่ต่างกันแถมเขายังเห็นภูเขาในเมืองหลวงจากระยะไกล หนึ่งในนั้นอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลเมิ่ง“ป้ายนี้เขียนโดยฮ่องเต้รุ่นแรกของแคว้นต้าเซี่ยหรือ?” ลู่หยางสังเกตเห็นผู้เขียนป้าย ตระกูลเมิ่งมีคุณสมบัติพอที่จะได้รับสิ่งนี้จริงๆในเมื่อพวกเขาเคยเป็นอีกหนึ่งขุมพลังใหญ่ที่แข่งกับฮ่องเต้แคว้นต้าเซี่ยเพื่อยึดครองโลก“มีอะไรนักหนา ป้ายวังหลวงยังเป็นบรรพบุรุษบ้านข้าเขียนเลย”
ยามสองคนที่ประตูเห็นเมิ่งจิ่งโจวลงจากรถม้า ตื่นเต้นจนพูดติดอ่าง ยามคนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปรายงานเจ้าบ้าน “คุณ… คุณชายกลับมาแล้ว!”“โอ้โฮ ยังเป็นพวกเจ้าสองคนเฝ้าประตูอยู่เหรอ” เมิ่งจิ่งโจวดูเหมือนจะรู้จักยามสองคนนี้แต่ก่อนเขามองไม่ออกว่ายามสองคนนี้มีวิทยายุทธ์ระดับไหน แต่ตอนนี้มองออกแล้ว พวกเขาล้วนเป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างระยะปลายยามที่เหลืออยู่ยิ้มอย่างเขินอาย “คุณชายพูดเล่นแล้ว เพิ่งผ่านไปสองสามปี จะให้ทุกคนเป็นเหมือนคุณชายได้อย่างไร วิทยายุทธ์เพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้”เมิ่งจิ่งโจวกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง สีหน้าเปลี่ยนไป รู้สึกถึงแรงกดดันที่น่ากลัวแผ่ขยายมาจากคฤหาสน์ตระกูลเมิ่ง“ไอ้ลูกชาย ในที่สุดก็กลับมาแล้วสินะ!”ชายวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏตัวตรงหน้าลู่หยางทั้งสองอย่างกะทันหัน ลู่หยางยังมองไม่ทันเห็นว่าชายวัยกลางคนผู้นี้ปรากฏตัวอย่างไร“ทะ… ท่านพ่อ ข้ากลับมาแล้ว” เมิ่งจิ่งโจวไม่กล้ามองหน้าพ่อด้วยความรู้สึกผิด
เห็นลูกชายที่ไม่ได้พบมานาน เมิ่งโป
