ะไรกัน นั่นมันชัดๆ ว่าทุกคนอยากตั้งป้ายหลุมศพให้เจ้าต่างหาก!“แล้วที่เจ้าเอาตำรา ‘วิชายืดเส้นผม’ ที่ทำให้ผมยาวได้ไปวางไว้ข้างๆ คัมภีร์มีความหมายอะไร?”“อ๋อ อันนั้นเหรอ นั่นเป็นของข้า พวกท่านเจอมันหรือ คืนให้ข้าได้ไหม?”“อย่าถือสาข้ามากนะ แต่ดูพวกท่านโกรธบ่อยๆ การบำเพ็ญจิตทุกวันนี้ไม่ค่อยได้ผลนะ ลองดูอาจารย์ข้าสิ นั่นแหละคือการบำเพ็ญจิตขั้นสูงสุด ทุกวันร่าเริงแจ่มใส ตอนนี้ยังข้ามขั้นเป็นขั้นข้ามพิบัติแล้วด้วย”อาจารย์ผู่เสวียนได้ยินเยี่ยจื่อจินพูดถึงท่านเต๋าปู้อวี่ข้ามขั้นเป็นขั้นข้ามพิบัติอีกครั้ง เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เขากับท่านเต๋าปู้อวี่เป็นคนรุ่นเดียวกัน ไม่คิดว่าท่านเต๋าปู้อวี่จะก้าวหน้าเขาไปก่อนยิ่งคิดยิ่งรู้สึกโกรธ ลมปราณปั่นป่วนอย่างรุนแรง กัดฟันกรอดท่องคัมภีร์“ลมปราณนี้ เขากำลังจะข้ามขั้นเป็นขั้นข้ามพิบัติแล้ว!” พระอาจารย์ท่านอื่นสังเกตเห็นลมปราณของอาจารย์ผู่เสวียนที่ปั่นป่วน ดีใจเหลือเกิน รีบล้อมวงเป็นวงกลม ปกป้องอาจารย์ผู่เสวียนเยี่ยจื่อจินกระตุกหางตา
“แย่แล้ว พูดแค่สองประโยคก็จะข้ามขั้นแล้วเหรอ? การข้ามขั้นเป็นขั้นข้ามพิบัติง่ายขนาดนี้เลยหรือ?”เยี่ยจื่อจินฉวยโอกาสตอนที่อาจารย์ผู่เสวียนข้ามพิบัติ พระสงฆ์ขั้นสูงท่านอื่นกำลังปกป้อง ไม่มีใครสนใจเขา จึงรีบหนีออกจากทะเลทรายนี้“ต้องหาที่ที่อาจารย์ผู่เสวียนจะไม่พบ พูดไปแล้ว เมื่อเขาข้ามขั้นเป็นขั้นข้ามพิบัติแล้ว คงไม่ถึงกับมาตามหา
