เสนาบดีกรมอาญาฟังรายงานโดยละเอียดจากผู้ใต้บังคับบัญชายืนยันว่าตนเองไม่ได้เข้าใจผิด เป็นไอ้หลานชายปู้อวี่นี่เองที่จับซูโม่หร่านได้“ไป ไปเมืองเยว่ แล้วก็เรียกคนขององครักษ์ลั่วสุ่ยมาด้วย อย่าเสียงดังเกินไป ไม่อยากให้ลัทธิอู่ชิงสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของพวกเรา!”เสนาบดีกรมอาญานำกำลังกลุ่มเล็กมุ่งสู่เมืองเยว่ นึกถึงตอนที่ตนเองยังหนุ่มในเมืองหลวง ถูกท่านเต๋าปู้อวี่แกล้งจนเจ็บใจ“แม้ข้าเองยังบำเพ็ญถึงขั้นข้ามพิบัติไม่ได้ โลกนี้ยังมีความยุติธรรมอยู่หรือไม่!”“งานราชการมากมายขนาดนี้ ต่อไปให้ฝ่าบาทจัดการเถิด ข้าจะไปบำเพ็ญเซียน!”ระหว่างทางไปเมืองเยว่ เขาสมทบกับกำลังขององครักษ์ลั่วสุ่ยนำโดยหนึ่งในเก้าวัง หลัวฉางเหอ ผู้มีวิทยายุทธ์ขั้นข้ามพิบัติระดับกลางน่าเสียดายที่พวกเขามาช้าไปก้าวหนึ่ง วิญญาณของซูโม่หร่านถูกท่านเซียนห่านไห่ส่งกลับไปยังสำนักเวิ่นเต๋าแล้ว
แต่ก็ไม่ได้สายเกินไปนัก ท่านเต๋าปู้อวี่และเพื่อนร่วมห้องของเขายังอยู่ที่นี่รับโทษ“ท่านเสวียเฒ่า มานี่ มานี่!” ท่านเต๋าปู้อวี่โบกมือเรียกเสนาบดีกรมอาญาสวีซินจากด้านล่างสวีซินพบว่าเขาจริงๆ แล้วมองทะลุวิทยายุทธ์ของท่านเต๋าปู้อวี่ไม่ได้ มั่นใจว่าเขาเข้าสู่ขั้นข้ามพิบัติจริง ไม่ใช่การใช้วิชาลับระเบิดพลังชั่วขณะเพื่อเอาชนะซูโม่หร่านสวีซินเพิ่งลงพื้น ก็ได้ยินท่านเต๋าปู้อวี่พูดด้วยกิริยาวางมาด “สวีน้อย เจ้าก็เป็นคนเก่าคนแก่ กฎของโลกผู้บำเพ็ญเจ้าคงรู้ดี
