โดยไม่ต้องให้ข้าพูดมาก ในโลกผู้บำเพ็ญ ผู้แข็งแกร่งย่อมเป็นใหญ่ เห็นแก่ที่เราเคยเป็นคนรุ่นเดียวกัน เจ้าเรียกข้าว่าผู้อาวุโสปู้อวี่ก็พอแล้ว”สวีซินกลอกตา ไม่อยากตอบท่านเต๋าปู้อวี่ในตอนนี้เขาจึงสังเกตเห็นเพื่อนร่วมห้องของท่านเต๋าปู้อวี่“ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจว พวกเจ้าสองคนมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”ในอดีตตอนที่เขาถูกท่านเต๋าปู้อวี่หลอกเข้าคุก เคยเห็นลู่หยางมาเยี่ยมส่วนเมิ่งจิ่งโจว เขาไม่รู้จักคนของตระกูลเมิ่งได้อย่างไร นั่นคือหนึ่งในพลังสำคัญที่ช่วยผลักดันความก้าวหน้าของกฎหมายแคว้นต้าเซี่ย
ลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวอ้าปากค้าง ไม่กล้าพูดว่าพวกเขาสองคนขโมยของกันและกัน เพื่อเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนท่านปู่เห็นท่าทางของลู่หยางทั้งสอง สวีซินเข้าใจแล้ว คงถูกท่านเต๋าปู้อวี่หลอกเข้ามาแน่นอน“ซูโม่หร่านอยู่ที่ไหน?” สวีซินนึกถึงจุดประสงค์ของการมาที่นี่“ถูกท่านเซียนห่านไห่ส่งกลับสำนักเวิ่นเต๋าของพวกเราแล้ว”ท่านเต๋าปู้อวี่หัวเราะหึๆสวีซินได้ยินดังนั้นก็หมุนตัวจะไปสำนักเวิ่นเต๋า แต่ถูกท่านเต๋าปู้อวี่ดึงไว้“เอ้ รอก่อน รอก่อน ข้าเหนื่อยแทบตายกว่าจะจับซูโม่หร่านได้นับเป็นความดีความชอบใหญ่หลวงนะ เจ้าทำเรื่องปล่อยตัวข้าสักหน่อย”จุดประสงค์ที่ท่านเต๋าปู้อวี่อยู่ในคุกคือพาท่านเจ้าเผ่าจิ่นมาสัมผัสประสบการณ์ชีวิต หลังจากเหตุการณ์ที่เมืองเยว่ ที่นี่ไม่เหมาะกับการสัมผัสประสบการณ์ชีวิตอีกต่อไป ออกจากคุกเสียเถอะท่านเต๋าปู้อวี
