นเจ้าเผ่าจิ่น และท่านเซียนบรรพกาลก็ออกจากคุก เหลือเพียงลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวสองคนสองคนมองหน้ากัน ชั่วพริบตาเดียว คุกที่เคยคึกคักกลับเหลือเพียงพวกเขาสองคน“คิดดูให้ดี พวกเราสองคนไม่มีเหตุผลที่จะออกจากคุกจริงๆ”ตอนที่มีการต่อสู้ สองคนไม่ได้ช่วยออกแรง ก็ไม่ได้เป็นเหมือนท่านปู่ที่ถูกใส่ร้ายเข้าคุก“พวกเราต้องติดคุกอีกกี่วัน?”“สิบวัน”สองพี่น้องส่ายหน้าถอนหายใจ ก็ต้องอยู่ที่นี่บำเพ็ญเซียนอย่างเรียบร้อยสิบวันแล้ว“ไม่มีที่บังลมกันฝนสักที่” ลู่หยางเงยหน้า ท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว ปราศจากเมฆ หลังคาถูกผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างของลัทธิอู่ชิงเปิดพังไปตั้งแต่ตอนแรกเขายังคงต้องสวมล็อกในพื้นที่จิตวิญญาณเพื่อบำเพ็ญ มองเซียนอมตะที่อีกฟากของกรงขังกำลังเพลิดเพลินกับชีวิต ทำให้รู้สึกอิจฉายิ่งนัก
“ทำดีไม่ได้ดีจริงๆ”—-หลังจากท่านเซียนห่านไห่นำวิญญาณของซูโม่หร่านกลับมายังสำนักเวิ่นเต๋า ก็เรียกประชุมอาจารย์ผู้เฒ่าแห่งยอดเขาคุมขัง ท่านเถาแห่งหอคัมภีร์ และเชิญอวี้จือมาร่างของอู่เล่ย์ถูกมอบให้ผู้อาวุโสที่ห้า ให้เขาหลอมเป็นวัตถุวิเศษตามใจชอบร่างของซูโม่หร่านไม่ได้ถูกนำไปหลอม ถือเป็นของรางวัลของท่านเต๋าปู้อวี่ สามารถใช้เพิ่มพลังให้กับกระบี่ของท่านเต๋าปู้อวี่ได้กำลังระดับสูงของสำนักเวิ่นเต๋ารวมตัวกัน ใช้วิชาค้นจิตโดยตรงได้รับความทรงจำทั้งหมดของซูโม่หร่านในตอนนี้ คนของกรมอาญาและองครักษ์ลั่วสุ่ยก็มาถึงอย่างรวดเร็ว ร่วมประ