ั้นรวมร่างของลัทธิอู่ชิงเห็นภาพที่ซูโม่หร่านพ่ายแพ้ ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ ไม่มีใจจะสู้ต่อ ต้องการจะหนีจากสนามรบแต่ท่านเจ้าเผ่าจิ่นจะให้โอกาสเช่นนั้นได้อย่างไร กระพือปีกคู่ ลมทองกำแพงกั้นร่างของอีกฝ่ายชั่วขณะ ก่อนที่อีกฝ่ายจะตั้งตัวได้ ท่านเจ้าเผ่าจิ่นก็อ้าปากกว้าง กลืนอีกฝ่ายเข้าไปทั้งตัว“ดูสิ การต่อสู้ต้องมุ่งมั่นแน่วแน่แบบนี้แหละ จึงจะแสดงพลังสู้รบได้อย่างเต็มที่” เซียนอมตะชื่นชมวิธีการต่อสู้ของตระกูลฉงฉีอย่างมาก เคยสอนเผ่าม่านหลายครั้งให้เรียนรู้วิธีการต่อสู้ของตระกูลฉงฉี“จบ… จบแล้วหรือ?” ท่านผู้ปกครองเมืองไม่กล้าเชื่อว่าเขาจะได้เห็นภาพที่ท่านเต๋าปู้อวี่ทะลุพลังในระหว่างการต่อสู้ สังหารรองประมุขลัทธิอู่ชิง
“จบแล้ว การจัดการเก็บกวาดต่อจากนี้ต้องรบกวนท่านผู้ว่าแล้วข้าจะกลับไปดูเพื่อนร่วมห้องขังของข้าก่อน”“เรียบร้อย” ท่านเต๋าปู้อวี่กลับมาที่คุก ตบน ้าเต้าสีแดงเบาๆ อวดของรางวัลกับลู่หยางและคนอื่นๆท่านเต๋าปู้อวี่คำนวณในใจอย่างยินดี “จับผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติระดับกลางได้หนึ่งคน ขั้นรวมร่างตอนปลายอีกหนึ่งคน ถ้าแลกเป็นคะแนนอุทิศตน ข้าจะได้เป็นเจ้าสำนักผู้รักษาการแทนกี่วันกันนะ…เอ๊ะไม่ใช่ ข้าคือเจ้าสำนักนี่นา”ท่านเต๋าปู้อวี่นึกขึ้นได้ทันใดถึงตำแหน่งของตนเอง“เก่งมาก” ท่านเซียนบรรพกาลมองท่านเต๋าปู้อวี่ด้วยความเคารพนับถือ การทะลุพลังในระหว่างการต่อสู้ สามารถเอาชนะศัตรูที่แข็งแกร่งกว่า เป็นเหต