บรรพกาลถูกขังร่วมกับอาจารย์ จึงรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาทันที
ลู่หยางส่งเสียงสื่อจิตปรึกษากับเมิ่งแก่ “หรือพวกเราควรไปอยู่ในคุกเพื่อคุ้มครองท่านเซียนบรรพกาลดี?”“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ถึงท่านเซียนบรรพกาลจะดูหนุ่มแน่น แต่ยังไงก็เป็นผู้มีพลังขั้นรวมร่างที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ ขัดเกลาจิตใจมายาวนาน คงไม่ถูกท่านเจ้าสำนักชักจูงได้ง่ายๆ หรอก” เมิ่งจิ่งโจวรู้สึกว่าลู่หยางมั่นใจในอิทธิพลของท่านเจ้าสำนักมากเกินไปหรือเปล่าลู่หยางยังไม่ทันพูดอะไร ก็ได้ยินท่านเต๋าปู้อวี่กำลังสั่งสอนท่านเซียนบรรพกาล“ท่านเซียนบรรพกาลอาจไม่ทราบ สำนักเวิ่นเต๋าของเรามีประเพณีการเข้าพักในคุกใหญ่”“ท่านรู้หรือไม่ ในโลกมนุษย์มีอาชีพหนึ่ง ทุกวันไปนอนในโรงแรมต่างๆ ทดสอบสภาพแวดล้อมของโรงแรม แล้วเสนอคำแนะนำในการปรับปรุง”“สำนักเวิ่นเต๋าของเราก็มีอาชีพคล้ายกัน ท่านเห็นข้าเดินทางไปทั่วทุกซอกซอย ไปติดคุกในทุกเมือง ก็เพื่อตรวจสอบสภาพแวดล้อมของคุก เรื่องนี้ไม่เหมาะให้คนของทางการทำ หากผู้บังคับบัญชามาตรวจ ผู้ใต้บังคับบัญชาย่อมต้องปรับปรุงสภาพคุกเพื่อเอาหน้า แล้วจะตรวจพบอะไร ดังนั้นต้องพึ่งข้า”
“ไม่เพียงแต่ข้า เมื่อสองปีก่อน ท่านเสนาบดีกรมอาญาก็เข้าคุกพร้อมข้าเพื่อตรวจสอบสภาพคุก เรื่องนี้ข้าไม่ได้แต่งขึ้นมาเอง ท่านไปสืบถามที่เมืองหลวงเถอะ ทุกคนรู้ แม้แต่ฝ่าบาทก็มักกล่าวถึงเรื่องนี้บ่อยๆ บนท้องพระโรง ยกเป็นแบบอย่างที่ดี”“เป็นอย่างนี้นี่เ
