้ามพิบัติตอนกลาง คงเป็นเพราะตอนนั้นข้าหลอกเขาค่อนข้างแรง”“แต่ว่า ซูโม่หร่านไม่ค่อยอยากให้คนรู้เรื่องที่เขาต้องการแก้แค้นข้า”“ทำไมหรือ?”“เพราะเขาต้องการแก้แค้นข้า แสดงว่าเขามีความเกลียดต่อข้านับได้ว่าออกจากวิถีไร้ความรู้สึกไปแล้ว และการออกจากวิถีไร้ความรู้สึกหมายความว่าการบำเพ็ญของเขาเจอขีดจำกัด”
“และการเจอขีดจำกัด วิทยายุทธ์หยุดชะงัก จะทำให้ชื่อเสียงของเขาในลัทธิอู่ชิงแย่ลง”“ลัทธิอู่ชิงอันตรายขนาดนี้เชียวหรือ” ท่านเซียนบรรพกาลรู้สึกหวาดกลัวย้อนหลัง โชคดีที่ถูกจับมา หากเข้าไปในลัทธิอู่ชิงจริงๆ คงไม่เกินสองวันก็ถูกเปิดโปงแล้ว“โชคดีที่ท่านเซียนบรรพกาลไม่ได้เข้าร่วมลัทธิอู่ชิงนะขอรับ”ท่านเจ้าเผ่าจิ่นกล่าวด้วยความห่วงใยท่านเซียนบรรพกาลท่านเต๋าปู้อวี่เหลือบมองท่านเจ้าเผ่าจิ่น “ไปๆๆ เจ้าไม่ใช่คนสำนักเวิ่นเต๋าของเรา คุยกับอาจารย์ทำไม”“พี่ใหญ่อย่าพูดแบบนั้นสิ ข้าว่าตระกูลฉงฉีของเรากับสำนักเวิ่นเต๋าของพวกท่านยังมีโอกาสร่วมมือกันได้นะ สองฝ่ายของเราร่วมมือกัน แย่งชิงหนึ่งในสิบอันดับผู้มีอำนาจในยุคทองไม่ใช่เรื่องง่ายดายหรือ?”ปู้อวี่นึกถึงตัวตนของศิษย์ที่ดีอย่างอวี้จือ รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องร่วมมือกับตระกูลฉงฉีของพวกเจ้า สำนักเวิ่นเต๋าของเราก็สามารถเป็นหนึ่งในสิบอันดับได้แต่เดิมลู่หยางคิดว่าท่านเซียนบรรพกาลอยู่ในคุกค่อนข้างปลอดภัย เขาและเมิ่งเฒ่าเพียงแค่ไปเยี่ยมบ่อยๆ ก็พอ แต่ตอนนี้พบว่าท่านเซียน
