ประสบการณ์การต่อสู้ของท่านเซียนบรรพกาลมากมายนัก เขากระโดดถอยหลังอย่างใจเย็นหนึ่งก้าวใหญ่ ตำแหน่งเดิมที่เขายืนอยู่ถูกนางงูปีศาจทำลายจนเป็นหลุมใหญ่ จากการปะทะสั้นๆ เมื่อครู่ เขาตัดสินได้ว่าอีกฝ่ายอยู่ในขั้นแก่นทองคำตอนต้น เห็นนางงูปีศาจจะกัดเขาอีกทีหนึ่ง เซียนบรรพกาลทำท่ามือ ตราประทับเซียนบรรพกาลถามเต๋าขยายใหญ่ขึ้น ขวางปากนางงูปีศาจไว้“ตราปราบปีศาจ!”เขาชูสองนิ้ว เขียนตราลงในอากาศอย่างรวดเร็ว ติดลงบนจุดตายเจ็ดนิ้วของนางงูปีศาจ นางงูปีศาจเจ็บจนอยากร้องออกมา แต่ปากของนางถูกตราประทับเซียนบรรพกาลถามเต๋าขวางไว้ ร้องไม่ออกแม้แต่เสียงเดียว“เสี่ยวสวิน พี่มาช่วยเจ้าแล้ว!”เสียงเบาๆ ดังมาจากส่วนลึกของถ ้า มีนางปีศาจงูอีกตัวหนึ่ง และมีหน้าตาเหมือนกับนางงูปีศาจตรงหน้าทุกประการ“ฝาแฝดหรือ?” ท่านเซียนบรรพกาลไม่คิดว่าจะมีพวกอีก และก็อยู่ในขั้นแก่นทองคำตอนต้นเช่นกัน“พวกเราสองพี่น้องซ่อนตัวที่นี่ยังถูกเจ้าตามพบ ดูเหมือนจะมีความสามารถไม่น้อย เจ้าก็อยู่กับพวกเราสนุกสนานไปด้วยกันเถอะ!”
“พวกเจ้าซ่อนตัวในที่ที่เห็นได้ชัดเจนเช่นนี้ ยังโทษข้าที่หาพวกเจ้าเจออีก?” เซียนบรรพกาลก็รู้ตัวแล้ว นางงูปีศาจสองตัวนี้คือเป้าหมายในภารกิจ ชายฉกรรจ์ที่นอนระเกะระกะอยู่บนพื้นก็คือคนที่หายไปจากหมู่บ้านหวังเจียโกวปัญหาคือสถานที่ที่เขาเดินมาเจอโดยบังเอิญ ทำไมสองพี่น้องนางงูนี้ถึงคิดว่าซ่อนได้มิดชิด?พี่สาวนางงูปีศาจตบนางงูปีศาจที
