ตอบสนอง ก็ถูกแช่แข็งเป็นรูปปั้นน ้ำแข็งไปเสียแล้วอวี้จือโยนผู้น ำสำมไปด้ำนข้ำง กล่ำวเสียงเรียบ “คนต่อไป”เผชิญกับสถำนกำรณ์อันยำกล ำบำกเช่นนี้ เซียนอมตะยังคงรักษำควำมสงบเยือกเย็นไว้ได้ นำงโบกมือ สั่งกำรกองทัพของตน“เข้ำโจมตีพร้อมกัน!”
เอ้ำหลิงและเหลี่ยนอี๋สมกับเป็นแม่ทัพสองคนส ำคัญของเซียนอมตะ ได้รับค ำสั่งก็เข้ำโจมตีทันทีเซียนอมตะยิ่งมีควำมมุ่งมั่นในกำรบุกเข้ำไปในแนวหน้ำเหมือนฮ่องเต้ผู้สถำปนำรำชวงศ์ นำงน ำหน้ำ แม้จะออกช้ำกว่ำแต่ไปถึงก่อนพุ่งเข้ำไปเร็วกว่ำทั้งเอ้ำหลิงและเหลี่ยนอี๋“วิชำก ำปั้นเซียน!”ลู่หยำงหลบอยู่ด้ำนหลังสุด ได้เห็นกับตำเมื่อเซียนอมตะทั้งสำมคนต่อสู้ ใช้เทคนิคกำรต่อสู้หลำกหลำย ศำสตร์เซียนปรำกฏต่อเนื่องศิษย์พี่ใหญ่ฆ่ำฟันไปทั่วทุกทิศทำง ไม่มีใครต้ำนได้อำกำศอบอวลไปด้วยกลิ่นอำยของควำมเฉียบขำดและควำมตำย สำยอมตะทั้งสำมคนล้มลงตำมล ำดับ ตำยสนิทไม่อำจตำยยิ่งกว่ำนี้ลู่หยำงเห็นศิษย์พี่ใหญ่ที่ใบหน้ำไร้อำรมณ์เดินมำทำงตน เขำตัวสั่นงันงก“ศิษย์พี่ใหญ่ ข้ำไม่ได้อยู่ฝ่ำยเดียวกับพวกนำงนะ!” ลู่หยำงรีบแสดงจุดยืนทันที เขำเป็นขุนนำงใต้รำชวงศ์หวงโต้วโต้วก็เพียงเพื่อเป็นมำตรกำรชั่วครำว ควำมจงรักภักดีที่แท้จริงของเขำคือศิษย์พี่ใหญ่อวี้จือ!
“ข้ำรู้” ศิษย์พี่ใหญ่กล่ำวอย่ำงสงบ ไม่อำจมองเห็นควำมยินดีโกรธ เศร้ำ หรือสนุก “ท่ำนผู้อำวุโสเซียนน้อยและพวกนำงคงต้องตำยสักพัก เจ้ำอยู่เป็นเพื่อนพวกนำงที่นี่เถอ
