พูดติดอ่ำง“ฮึ ฮึ ข้ำคือผู้น ำแห่งห้ำเซียนยุคโบรำณ ประมุขแห่งลัทธิสวรรค์– เซียนอมตะ!”“เซี เซียน?” หญ้ำเซียนแปรกำยตำเบิกกว้ำง ไม่กล้ำเชื่อว่ำในร่ำงของลู่หยำงจะซ่อนเซียนอยู่ไม่น่ำแปลกใจที่พลังกำรต่อสู้ของลู่หยำงสูงมำก คงเป็นผลจำกกำรสั่งสอนของเซียนแน่นอน“ครั้งนี้ข้ำพำผู้ปกป้องทั้งสี่แห่งลัทธิสวรรค์มำสองคน มำเยี่ยมพวกเจ้ำ พร้อมกับแจ้งข่ำวดี!”
“ข่ำวดีอะไร ข่ำวดีอะไร” รำชันยำน้อยสูงสำมนิ้วห้อมล้อมลู่หยำงกระโดดโลดเต้นเป็นวงกลม ต้อนรับเซียนอมตะที่อยู่บนศีรษะของลู่หยำงมำตรวจเยี่ยม“เมื่อครู่พวกเรำทั้งสี่ต่อสู้กับเด็กอวี้ เสมอกัน”“เสมอกัน เก่งจัง!” รำชันยำน้อยมองเซียนอมตะด้วยสำยตำเต็มไปด้วยควำมชื่นชม ในแววตำเต็มไปด้วยควำมใฝ่ฝัน“ข้ำคิดว่ำครั้งหน้ำพำพวกเจ้ำไปด้วย อำจจะเปลี่ยนแปลงสถำนกำรณ์กำรต่อสู้ได้ พวกเจ้ำเต็มใจเข้ำร่วมหรือไม่?”“เต็มใจ!” พวกรำชันยำน้อยตะโกนพร้อมกันเซียนอมตะพยักหน้ำ พอใจกับค ำตอบของรำชันยำน้อยมำก แค่ควำมมุ่งมั่นนี้ก็ดีกว่ำผู้น ำสำมแล้ว
