อยู่ด้ำนหลัง พูดอย่ำงมั่นใจกว่ำแต่ก่อนมำก“จะเก็บสมุนไพรหรือ?”“ไม่ใช่ แค่อยำกเข้ำไปพูดคุยกับพวกรำชันยำน้อยเท่ำนั้น”“งั้นเข้ำไปเถอะ”ขณะนี้หญ้ำเซียนแปรกำยถูกเลี้ยงไว้ในส่วนที่พลังวิเศษอุดมสมบูรณ์ที่สุดของสวนสมุนไพร “ข้ำบอกพวกเจ้ำนะ อย่ำคิดว่ำพวกเจ้ำมำก่อนแล้วจะยิ่งใหญ่ พวกเรำรำชันยำน้อยเปรียบกันที่อำยุเข้ำใจไหม ที่อำยุ!” หญ้ำเซียนแปรกำยกระแทกน ้ำเสียงสั่งพวกตุ๊กตำโสมพวกตุ๊กตำโสมล้วนเกิดหลังยุคโบรำณ พูดถึงอำยุก็น้อยกว่ำหญ้ำเซียนแปรกำยมำกทีเดียวแต่ตุ๊กตำโสมชัดเจนว่ำไม่ยอมรับเรื่องนี้ พวกมันเคลื่อนไหวใบและรำกแล้วยิ้มอย่ำงดุร้ำย “โจมตีเข้ำ ให้มันรู้ซะว่ำอะไรเรียกว่ำก ำลังคือควำมเคำรพ!”เหล่ำรำชันยำน้อยเข้ำโจมตีพร้อมกัน บ้ำงก็ใช้ใบตี บ้ำงก็ใช้รำกฟำด ท ำให้หญ้ำเซียนแปรกำยโดนทุบจนครวญครำงไม่หยุดเมื่อทั้งสำมมำถึงสวนสมุนไพร ก็ได้เห็นภำพนี้พอดี
ลู่หยำงไม่รู้ว่ำตนควรเข้ำไปห้ำมเหตุกำรณ์นี้ หรือรอให้พวกรำชันยำน้อยต่อสู้เสร็จก่อนจึงค่อยปรำกฏตัวในไม่ช้ำลู่หยำงก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป ต้นอวโตต้นใหญ่เห็นลู่หยำงและคณะแล้ว จึงแยกพวกรำชันยำน้อยกับหญ้ำเซียนแปรกำย“เจ้ำหนุ่มมนุษย์ เจ้ำมำแล้วหรือ?” ตุ๊กตำโสมโบกรำกทักทำย“เจ้ำเรียกใครว่ำเจ้ำหนุ่มมนุษย์ นี่คือผู้น ำสองแห่งสำยอมตะ พวกเจ้ำยำน้อยให้ควำมเคำรพหน่อย!” เซียนอมตะโผล่ออกมำแสดงอ ำนำจ“เจ้ำ เจ้ำเป็นใคร!” หญ้ำเซียนแปรกำยเพิ่งเคยเห็นเซียนอมตะเป็นครั้งแรก ตกใจจน
