าย” เซียนอมตะต้อนรับกึ่งเซียนทั้งสองอย่างอบอุ่นเซียนอมตะได้ระบายน ้าทะเลออกจากพื้นที่จิตวิญญาณไปนานแล้ว ตอนนี้พื้นที่จิตวิญญาณของลู่หยางกลับคืนสู่สภาพเดิมที่เป็นสีชมพูอ่อนๆ น่ารักชิดผนังมีเตียงวางขวางอยู่ ยังมีโต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่ง และเฟอร์นิเจอร์อื่นๆลู่หยางมองดูทุกอย่างเงียบๆ ไม่พูดอะไรสักคำนี่มันพื้นที่จิตวิญญาณของใครกันแน่?เหลี่ยนอี๋นั่งลง นึกขึ้นได้ว่าจุดประสงค์ที่นางมาครั้งนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อทักทายเอ้าหลิงเท่านั้น
“การต่อสู้ของเซียนที่ทะเลตงไห่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เอ้าหลิงเจ้าถูกใครจับตามองอยู่?”เอ้าหลิงคิดสักครู่ “เรื่องนี้อธิบายค่อนข้างยุ่งยาก หากข้าบอกทุกอย่างกับเจ้า เจ้าก็จะตกอยู่ในอันตราย”“อย่างนี้ ข้าจะเลือกบอกแต่เรื่องที่สามารถบอกเจ้าได้”“หลังจากสามีและเซียนทั้งสี่ต่อสู้กับฆาตกร เจ้าเข้าสู่สภาวะแกล้งตาย ส่วนข้าตามสามีไปสร้างราชวงศ์ซินฮั่ว”“เดี๋ยวก่อน” เอ้าหลิงเพิ่งพูดได้ประโยคเดียว ก็ถูกเหลี่ยนอี๋ขัดจังหวะ“ตอนนั้นไม่ได้ตกลงกันไว้หรือว่าพวกเราสองคนจะใช้วิชาแกล้งตายด้วยกัน?”พระราชวังแคว้นต้าเซี่ยจิ่นผิงอานที่แบกจอบอยู่ ไถนาเสร็จแล้ว นั่งอยู่บนม้านั่งเล็กเช็ดเหงื่อ เงยหน้ามองผู้มาเยือน“ท่านสหายอวี้ มีอะไรให้ข้ารับใช้?”อวี้จือหยิบห่อสีแดงขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากแขนเสื้อ เปิดผ้าสีแดงออก เผยให้เห็นกำไลลายมังกรที่ทำด้วยฝีมือประณีตจิ่นผิงอานถูกดึงดูดด้วยลวดลายของกำไลลายมังกร “โอ
