ที่ถูกตบ ก้มหน้ายอมรับความจริงเมื่ออวี้จือถือกำไลลายมังกรที่เต็มเปี่ยมด้วยพลังกลับมาที่สำนักเวิ่นเต๋า นางเห็นลู่หยาง เอ้าหลิง และเหลี่ยนอี๋ทั้งสามคนนอนเรียงกันอย่างเป็นระเบียบบนพื้นอวี้จือเคาะที่หน้าผากของลู่หยาง ดึงทุกคนออกจากพื้นที่จิตวิญญาณของลู่หยาง“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านกลับมาเสียที” ลู่หยางเห็นอวี้จือก็ดีใจยิ่งนักในที่สุดก็มีคนเป็นหลักเป็นแหล่ง เขาคนเดียวรับมือบรรพบุรุษมังกรและหงส์ไม่ไหวจริงๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่ายังมีหวงโต้วโต้วที่ชอบก่อเรื่องอีกคนเมื่อครู่ในพื้นที่จิตวิญญาณ แทบจะมีการต่อสู้เกิดขึ้นสองครั้ง
อวี้จือมอบกำไลลายมังกรให้เอ้าหลิง หันไปถามเหลี่ยนอี๋ “ท่านผู้อาวุโสเหลี่ยนอี๋ มาพบท่านผู้อาวุโสเอ้าหลิงหรือ?”เหลี่ยนอี๋แค่นเสียงเย็นชา “ใครอยากเจอนาง ข้ามาสืบข่าวเรื่องทะเลตงไห่ต่างหาก”อวี้จือร้องเสียงโอ้ ไม่พูดอะไรเซียนอมตะตื่นเต้นโผล่ออกมาจากร่างของลู่หยาง นับจำนวนคน“ข้า ผู้นำสอง เอ้าหลิง เหลี่ยนอี๋ อืม ทุกคนมาพร้อมกันแล้ว!”“ใครมาพร้อมกัน?” ลู่หยางยังคิดไม่ทัน“ก็ทีมท้าทายเด็กอวี้ของพวกเราไงล่ะ!”ลู่หยาง: “…”ไม่ใช่นะ เซียนน้อย พวกท่านจะฆ่าตัวตายช่วยอย่าพาข้าไปด้วยได้ไหม?เห็นเซียนอมตะเตรียมโบกมือใหญ่ แม้นางยังไม่ฟื้นฟูถึงจุดรุ่งโรจน์ ไม่อาจต่อต้านเด็กอวี้ได้ แต่ตอนนี้นางมีเอ้าหลิงและเหลี่ยนอี๋ช่วยเหลือ มีผู้นำสองเป็นสมองคิด พอจะมีทุนในการต่อสู้กับเด็กอวี้ลู่หยางเห็นท่าไม่ดีจึงรี
