บห้ามเซียนอมตะที่กำลังจะโบกมือใหญ่“อย่า อย่า อย่า เซียนน้อย ท่านใจเย็นๆ ก่อน”“ข้าใจเย็นอยู่แล้ว” เซียนอมตะพูดเสียงดัง
“ไม่ ไม่ ไม่ เซียนน้อย ลองคิดดู พวกเรา เอ๊ย พวกท่านจะต่อสู้กับศิษย์พี่ใหญ่ คนยังไม่ครบ”“ไม่ครบหรือ ยังขาดใครอีก?”ลู่หยางเตือนด้วยความหวังดี “ผู้นำสามไงล่ะ เขาเป็นกึ่งเซียนเป็นกำลังสำคัญในการรบ!”เซียนอมตะตบหน้าผาก “โอ้ ใช่ ข้าลืมเขาไปเลย”ยอดเขาเทียนไม่ไกลจากร้านปิ้งย่างในตลาด เซียนอมตะสามารถควบคุมเซียนอมตะชายได้จากระยะไกลเซียนอมตะชายที่กำลังนับเงินอยู่ในร้านปิ้งย่างได้รับการเรียกร้องจากเซียนอมตะ ราวกับมีคนดึงเสื้อด้านหลัง ร่างโค้งงอคล้ายกุ้งใหญ่ บินถอยหลังมาที่ยอดเขาเทียนเซียนอมตะชายเห็นกำลังพลมหาศาลบนยอดเขาเทียน ถึงกับตะลึงนี่มันสถานการณ์อะไรกัน?“พบผู้นำใหญ่ ผู้นำสอง ผู้นำใหญ่ ท่านเรียกข้าหรือ?” เซียนอมตะชายถามอย่างระมัดระวัง มีลางสังหรณ์ไม่ดีเซียนอมตะพยักหน้า กล่าวอย่างมั่นใจ:“พวกข้าได้ตัดสินใจท้าประลองกับอวี้ในวันนี้ วางแผนเรียบร้อยแล้ว เจ้าในฐานะสมาชิกสายอมตะของข้า สมควรอุทิศตน”
ผู้เป็นหัวหน้าย่อมต้องให้รางวัลและลงโทษอย่างยุติธรรม “อย่างนี้ ข้าให้โอกาสเจ้าสร้างความดีความชอบ เจ้าเป็นหน่วยบุกเบิกไปทดสอบฝีมือของเด็กอวี้ เพียงแค่เจ้าสามารถเอาชนะเด็กอวี้ได้ตำแหน่งผู้นำใหญ่นี้ข้าจะยกให้เจ้า!”“หา?”
