ะหงส์ เมื่อเขาเกลี้ยกล่อมไม่ให้ลงมือ ทั้งสองก็ย่อมไม่ลงมือ
เหลี่ยนอี๋ยังมีไพ่ใบสุดท้าย นางคาดเดาว่าเอ้าหลิงคงเป็นแขกผู้มีเกียรติของสำนักเวิ่นเต๋าแล้วแน่ๆ “ท่านแขกผู้มีเกียรติเอ้าหลิง ข้าเป็นแขกผู้มีเกียรติก่อนเจ้า ตามธรรมเนียมของสำนัก เจ้าสมควรเรียกข้าว่าศิษย์พี่”
เอ้าหลิงคาดเดาแต่แรกแล้วว่าเหลี่ยนอี๋จะทำเช่นนี้ จึงหัวเราะเย็นชา “เจ้ายังไม่รู้หรือ ข้าสามารถแลกแต้มสะสมเป็นตำแหน่งผู้รักษาการแทนเจ้าสำนักได้ แม้จะเป็นเจ้า ก็ต้องฟังคำสั่งของข้าผู้เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าสำนัก!”
เหลี่ยนอี๋ตกตะลึง นางไม่รู้จริงๆ ว่าแต้มสะสมสามารถแลกเป็นตำแหน่งผู้รักษาการแทนเจ้าสำนักได้ เพราะไม่เคยสนใจเรื่องนี้
“พี่อมตะ จะได้แต้มสะสมได้อย่างไร?” เหลี่ยนอี๋หันไปถามผู้รู้
“แต้มสะสมหรือ ตามชื่อก็คือการทำประโยชน์ให้กับสำนัก เช่นข้าเคยสังหารผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่ทำชั่วมากมาย แล้วได้เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าสำนักสามวัน”
เหลี่ยนอี๋ฟังแล้วตาเป็นประกาย เรื่องนี้ไม่ยาก “รอข้ากลับไป ข้าจะให้โจวเทียนไปจับผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่ทำชั่วสักสองคนมามอบให้ศิษย์พี่ลู่หยาง”
เอ้าหลิงแค่นหัวเราะ เหมือนใครจะทำไม่ได้อย่างนั้นแหละ “ข้าจะไปทะเลตงไห่ให้ตระกูลมังกรจับผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างโบราณสักสองคนมามอบให้ศิษย์พี่ลู่หยางเช่นกัน!”
“ข้าจะให้โจวเทียนไปจับผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างสักสิบคน!”
“ข้าก็จับผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างได้สิบคนเช่นกัน!”
“ข้าจะให
