งถูกลูกแก้วมังกรจับตัวไป เซียนห่านไห่จึงไปทะเลตงไห่ตามหาลู่หยางลู่หยางพยักหน้า เซียนห่านไห่พาพวกเขากลับมาจริงๆเห็นลู่หยางทำท่าลังเล ไต้ปู้ฟานแซวว่า “หรือเจอเรื่องอะไรในทะเลตงไห่ อยากจะเล่าให้ข้าฟัง?”
“ใช่ขอรับ” ลู่หยางกำลังรวบรวมคำพูด พยายามให้พี่ไต้รับข่าวได้ราบรื่นที่สุด จากประสบการณ์ที่ผ่านมา แม้พี่ไต้จะมีวิทยายุทธ์สูงส่ง แต่จิตเต๋าไม่แข็งแกร่ง มักตกใจง่าย“พี่ไต้ขอรับ เรื่องมันเป็นอย่างนี้ เดิมทีพวกเราคิดจะไปเที่ยวทะเลตงไห่ ก็ได้สัมผัสเอกลักษณ์ของทะเลตงไห่หลายอย่าง เช่น การต่อสู้ชกต่อยอะไรพวกนี้ แต่ท่านวางใจได้ ตอนนั้นพวกเราใช้ตัวตนของสำนักธาตุทั้งห้า ไม่ได้ทำให้สำนักเสื่อมเสียแน่นอน”ลู่หยางเกาหลังศีรษะ รู้สึกเขินอายเล็กน้อย “ต่อมาก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ข้าไม่ระวังปลุกเอ้าหลิงบรรพบุรุษโบราณของตระกูลมังกร ท่านเอ้าหลิงยังเรียกข้าว่าศิษย์พี่ ทำให้ท่านอาจารย์ใหญ่เซียนห่านไห่ต้องเรียกข้าว่าผู้อาวุโสด้วย”“ท่านเต๋าซานซานแห่งเกาะเผิงไหลพยายามยึดครองร่างราชามังกรเฒ่า โชคดีที่ท่านเอ้าหลิงขัดขวางไว้ได้ จากนั้นก็มีกึ่งเซียนจากแคว้นต้าเฉียนโผล่มา ท่านเอ้าหลิงสู้กับพวกเขาสองคน ซัดพวกเขาไปหนึ่งยก”“แล้วจู่ๆ ก็มีเซียนปรากฏตัว จะโจมตีท่านเอ้าหลิง สุดท้ายไม่ได้ฆ่าท่านเอ้าหลิงสำเร็จ กลับฆ่าท่านเต๋าซานซานและกึ่งเซียนอีกคนไปเสียอีก”“เห็นว่าไม่มีใครสู้เซียนผู้นี้ได้ ศิษย์พี่ใหญ่จึงออกมาช่วย ประลองกับ
