พูดตามตรง หากไม่ได้ยินท่อนหลัง ลู่หยางคงคิดว่าพวกเขา ก าลังตะโกนว่า “เอ้าปลุกข้ามาท าไม?”
ผู้อาวุโสทั้งสองรีบปีนออกจากผลึก ยิ้มเจื่อน “บรรพบุรุษโบราณ ต้องการพบผู้น้อย นับเป็ นเกียรติของผู้น้อย หากผู้ใดมีความเห็น ผู้น้อยจะจัดการเขาให้ถึงที่สุด!”
เห็นลูกหลานยังมีชีวิตชีวาเช่นนี้ เอ้าหลิงก็อารมณ์ดี ราชามังกร เฒ่ายิ้มตาหยีพูดกับผู้อาวุโสทั้งสอง “ผู้อาวุโสทั้งสอง บรรพบุรุษ โบราณเพียงแค่ต้องการพบท่านทั้งสองเท่านั้น ไม่มีความหมายอื่นใด ผู้อาวุโสทั้งสองสามารถกลับไปนอนต่อได้”
ผู้อาวุโสทั้งสองจ้องราชามังกรเฒ่าอย่างโกรธเกรี้ยว รู ้ว่าบรรพ บุรุษโบราณฟื้นคืนชีพ ใครจะนอนลงอีกเล่า?
“ข้าจะกลับไปที่สวรรค์สักระยะหนึ่ง เมื่อข้าพบผู้คุ้นเคยแล้ว ก็จะ กลับมา” เอ้าหลิงไม่ได้อยู่กับตระกูลมังกรนาน พาเฉพาะรองประมุขลู่ จากไป
เซียนห่านไห่อาลัยอาวรณ์ขณะบอกลาเอ้าย่า พาผู้คนจาก สานักเวิ่นเต๋ากลับไป ทั้งสองกลุ่มแยกจากกันที่วังมังกร เมื่อออกจาก วังมังกรแล้ว ก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ลู่หยางดึงร่างแยกกลับคืน
เอ้าหลิงได้ฟังเรื่องราวมากมายจากเซียนอมตะ ส่วนใหญ่ เกี่ยวข้องกับสานักเวิ่นเต๋า นางอยากไปดูสานักที่พี่อมตะชมไม่หยุด ปากนี้สักครั้ง
