้
ร่างถูกหมอกหนาบดบัง มองไม่เห็นโฉมหน้า
เซียน!
เหล่าผู้คนในทะเลตงไห่ไม่เคยคิดฝันว่าจะมีเซียนปรากฏตัวกะทันหัน อีกทั้งยังมีเจตนาสังหารต่อเอ้าหลิง
“ข้าคิดว่าวิญญาณเจ้าแตกสลายไปแล้ว ตายไปนานแล้ว แต่ไม่คิดว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ช่างเถอะ ข้าเคยสังหารเจ้าครั้งหนึ่ง ก็สามารถสังหารเจ้าเป็นครั้งที่สอง” ร่างสีเทาหม่นกล่าวอย่างเรียบเฉย ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อยไร้ความสำคัญ ตัดสินชะตาชีวิตของกึ่งเซียนด้วยถ้อยคำสั้นๆ
ลู่หยางรู้สึกขนลุกซู่ ร่างสีเทาหม่นนี้คือเซียนที่เคยต่อสู้กับเซียนฉี่หลิน ทำให้วิญญาณของเอ้าหลิงแตกสลาย!
ไม่เพียงเท่านั้น เขายังตั้งใจลบเลือนร่องรอยของราชวงศ์ซินฮั่วอีกด้วย!
“อ้อ ใช่แล้ว ยังมีเจ้าด้วย เจ้ารู้จักตัวตนของข้า เจ้าก็ต้องตาย”ร่างสีเทาหม่นช้อนสายตามองลู่หยาง งอนิ้วดีดออกไป สายฟ้าสีดำพุ่งออกมา
ลู่หยางงงงัน ‘ท่านเป็นใครกันแน่ ข้าทำอะไรผิดถึงรู้จักตัวตนของท่าน’
“เจ้ากล้า!” เซียนห่านไห่โกรธจัด ขวางอยู่เบื้องหน้าลู่หยาง ใช้ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าพื้นที่ว่าง เคลื่อนย้ายสายฟ้าสีดำ
“แค่ก——”
พลังในสายฟ้าสีดำนี้รุนแรงเกินไป แม้แต่พื้นที่ว่างยังได้รับผลกระทบ เซียนห่านไห่ทำได้เพียงพยายามเบี่ยงเบนการโจมตีบังคับใช้ผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าอย่างหนัก จนต้องพ่นเลือดออกมา
เซียนห่านไห่กระตุกมุมปาก นึกถึงช่วงเวลาที่ตนเปี่ยมด้วยความมั่นใจเมื่อแรกมาถึงทะเลตงไห่ อยากตบตัวเองสองฉาด
บอกว่าจะปกป้
