น้าไร้เดียงสาอธิบาย: “ข้าไม่รู้เหมือนกัน ไข่มุกมังกรดูดข้าเข้าไป ข้าก็เห็นบรรพบุรุษตระกูลมังกรนอนอยู่ในไข่มุกมังกรก็เลยปลุกนางขึ้นมา”เซียนห่านไห่จิ้มหน้าผากลู่หยาง: “ไอ้หนูเจ้านี่ช่างกล้าจริงๆ โชคดีที่บรรพบุรุษตระกูลมังกรไม่มีอาการหงุดหงิดตอนตื่นนอนไม่เช่นนั้นนางจามเพียงครั้งเดียวก็สามารถฆ่าเจ้าได้!”“ครั้งหน้าไม่กล้าแล้ว ครั้งหน้าไม่กล้าแล้ว” ลู่หยางยิ้มประจบ“ตระกูลมังกรเอ้าชังคารวะบรรพบุรุษ!” ราชามังกรเฒ่าลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา คุกเข่าคำนับเอ้าหลิงเอ้าย่าก็คุกเข่าคำนับเช่นกัน
ตระกูลมังกรยังมีผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติอีกคนหนึ่ง ชื่อเอ้าฝาน มีวิทยายุทธ์ขั้นข้ามพิบัติระดับกลาง เป็นรองประมุขวังมังกร เขาคือคนที่นำเอ้าหลี่และคนอื่นๆ ไปร่วมพิธีสถาปนาประเทศปีศาจเขาไม่คิดว่าในพิธีสถาปนาประเทศปีศาจจะได้พบกับบรรพบุรุษตระกูลหงส์ ห่างกันเพียงครึ่งปี ในงานวันเกิดประมุขก็ได้พบกับบรรพบุรุษตระกูลของตัวเองอีก“ตระกูลมังกรเอ้าฝานคารวะบรรพบุรุษ!”เอ้าหลิงเห็นว่าตระกูลมังกรมีเพียงสามคนที่อยู่ในขั้นข้ามพิบัติจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย: “ตระกูลมังกรในปัจจุบันไม่มีแม้แต่กึ่งเซียนสักคนเลยหรือ?”ราชามังกรเฒ่ารู้สึกละอายใจจนไม่รู้จะตอบอย่างไรรูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้าไม่ใช่ว่าจะรวบรวมได้ง่ายๆไม่ว่าจะเป็นเผ่าทะเลหรือมนุษย์ ในชั่วขณะนี้ความคิดเป็นหนึ่งเดียวกัน ทั้งหมดพร้อมใจกันโค้งคำนับอย่างนอบน้อม“พวกเราขอคารวะท่าน
