เอ้าหลิง!”สรรพชีวิตหมอบกราบ เสียงกึกก้องราวภูเขาถล่มและคลื่นซัดสาด
ท่านเต๋าซานซานใจเย็นและสงบ เขาคุกเข่าอยู่บนพื้นเช่นเดียวกับทุกคน ร่วมเปล่งเสียงดังคารวะท่านเอ้าหลิงทันใดนั้น รองเท้างดงามคู่หนึ่งปรากฏในสายตาเขาเงยหน้าขึ้นมอง เอ้าหลิงไม่รู้ว่าเมื่อไรมายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้วเอ้าหลิงจ้องมองท่านเต๋าซานซาน ตาหรี่ลงเล็กน้อย ม่านตากลายเป็นดวงตามังกรสีทองตั้งตรงตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ เผยรอยยิ้มที่ดูอันตรายอย่างยิ่ง“หากข้าเมื่อครู่ไม่ได้มองผิด ในขณะที่ข้าปรากฏตัว เจ้ามีท่าทีจะถอดวิญญาณ หรือว่าจะยึดครองร่างคนรุ่นหลังของตระกูลข้า?”วิธีการยึดครองร่างของท่านเต๋าซานซานซ่อนเร้น และในขณะที่เห็นเอ้าหลิงก็รีบถอนมือทันที มั่นใจว่าไม่มีใครสังเกตเห็นแต่เขาอาจจะหลอกคนอื่นได้ แต่ไม่มีทางหลอกเอ้าหลิงที่ผ่านการต่อสู้มามากมายในยุคโบราณและมีประสบการณ์อันล ้าเลิศได้ยุคโบราณวุ่นวายกว่าปัจจุบันมาก การยึดครองร่างเกิดขึ้นบ่อยครั้ง“อะไรนะ?!”
คำพูดของเอ้าหลิงทำให้ทุกคนฮือฮา มองเอ้าหลิงและท่านเต๋าซานซานด้วยความไม่อยากเชื่อ คนที่คิดช้าหน่อยถึงกับยังไม่เข้าใจสถานการณ์เลยท่านเต๋าซานซานทำสีหน้างุนงง ไม่รู้ว่าเอ้าหลิงกำลังพูดอะไร“ท่านเอ้าหลิง ท่านเข้าใจผู้น้อยผิดหรือไม่?”เอ้าหลิงหัวเราะเย็นชา มองทะลุสภาพของท่านเต๋าซานซานด้วยสายตาเพียงแวบเดียว: “เข้าใจผิด? งั้นเจ้าลองอธิบายดูสิว่า รูปแบบของผลของการบำเพ็ญที่รวมตัวจากพลังศรัท
