“ที่นี่แหละ”ลู่หยางทั้งสี่มาถึงร้านน ้าชาเล็กๆ แห่งหนึ่ง บรรยากาศในร้านวุ่นวาย มีผู้คนหลากหลายมารวมตัวกัน“เสี่ยวเอ้อร์ ขอชาดอกโม่หลี่ภูเขาสูงหนึ่งกา”“ได้เลยขอรับ”ตามที่เสี่ยวซิงไห่บอก ร้านน ้าชาแห่งนี้เป็นสถานที่ลับในการประกาศภารกิจ หากมาที่นี่และสั่งชาดอกโม่หลี่ภูเขาสูงซึ่งไม่มีอยู่จริงนั่นหมายความว่าไม่ได้มาดื่มชา แต่มาเพื่อรับภารกิจในฐานะผู้บำเพ็ญไม่ใช่ว่าจะมีตระกูลมังกรรออยู่ที่นี่ตลอดเวลาเพื่อมอบภารกิจให้ผู้บำเพ็ญ บางครั้งต้องรอครึ่งวัน จึงจะมีตระกูลมังกรมา ในช่วงที่โชคร้ายที่สุด อาจรอสามวันก็ยังไม่มีตระกูลมังกรปรากฏตัวลู่หยางและคณะโชคดี หลังจากดื่มชาไปสองกา ก็มีตระกูลมังกรส่งเสียงผ่านจิตถึงพวกเขา“สหายน้อยทั้งสี่ มาที่ห้องฝั่งตะวันตกสุดปลายทาง”ลู่หยางและคณะดื่มชาให้หมด ต้องบอกว่าไม่รู้ว่าเด็กร้านชงชาอะไรให้ แต่รสชาติดีจริงๆ
ทั้งสี่คนมาถึงห้องฝั่งตะวันตก เห็นห้องว่างเปล่า มีเพียงสมาชิกตระกูลมังกรคนหนึ่งที่ปกปิดตัวอย่างมิดชิด ไม่ต้องการให้ลู่หยางและคณะรู้ตัวตนของเขา มีเพียงเขามังกรสองเขาที่ไม่ได้ปกปิดซึ่งยืนยันว่าเขาเป็นตระกูลมังกรในความคิดของตระกูลมังกร เขามังกรคือความภาคภูมิใจของตระกูลมังกร ไม่สามารถปกปิดได้ “พวกเจ้ามาเพื่อรับเลือดมังกรใช่หรือไม่?”“ใช่ เพื่อนของพวกเราได้รับบาดเจ็บสาหัส ต้องใช้เลือดมังกรรักษา”มังกรเสื้อคลุมดำแค่นเสียง คิดว่าลู่หยางกำลังแกล้งน่าสงสาร“พวกเราพบกัน
