“สิ่งที่ปิดกั้นจิตไม่ให้ส ำรวจได้ ก็คงมีแค่ผ้ำห่อหรือกล่องเท่ำนั้นซึ่งของพวกนี้พบได้ทั่วไปในตลำดทะเล ที่นี่คือตลำดทะเลของวังมังกร เป็นตลำดที่คึกคักที่สุดในทะเลตงไห่ กำรใช้ผ้ำห่อหรือกล่องในกำรซื้อขำยเป็นเรื่องปกติมำก”ผู้อำวุโสอีกคนส่ำยหน้ำ: “ไม่เป็นไร อย่ำงน้อยเรำก็จ ำกัดขอบเขตลงได้แล้ว ผ้ำห่อหรือกล่องที่บรรจุไข่มุกมังกรคงไม่ใหญ่นักแถมยังต้องมีระดับสูงมำกจนแม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำงก็ไม่อำจมองทะลุได้”“ผ้ำห่อหรือกล่องระดับนี้หำได้ยำกมำก พวกเรำส่งมังกรออกไปค้นหำ ซึ่งล้วนมีวิทยำยุทธ์ขั้นแปลงร่ำงเซียนขึ้นไป หำกพวกเขำมองไม่ทะลุกล่องไหน โอกำสสูงมำกที่นั่นคือเป้ำหมำยของเรำ”เรื่องไข่มุกมังกรสูญหำยเป็นเรื่องใหญ่ ผู้อำวุโสทั้งหลำยได้ระดมก ำลังทุกอย่ำงที่พวกเขำสำมำรถท ำได้เพื่อตำมหำไข่มุกมังกร“จะจ ำกัดคนร้ำยอยู่ในระดับขั้นรวมร่ำงหรือไม่?”“ไม่ คนร้ำยต้องเป็นขั้นรวมร่ำงอย่ำงแน่นอน แต่คนร้ำยอำจมีลูกน้อง เพื่อหลบเลี่ยงพวกเรำ คนร้ำยอำจให้ลูกน้องถือไข่มุกมังกรไว้”
“แน่นอน ตอนนี้ผู้บ ำเพ็ญขั้นรวมร่ำงทุกคนในตลำดทะเลต้องถูกตรวจสอบทั้งหมด ไม่ว่ำจะมีชื่อเสียงดีหรือไม่ก็ตำม!”ผู้อำวุโสคนหนึ่งโกรธจัดฟำดโต๊ะ: “ครั้งที่แล้วที่ไข่มุกมังกรหำยไป ฝีมือโจรเฒ่ำปู้อวี่ ครั้งนี้จะเป็นโจรจำกที่ไหนกัน!”“พอเถอะ พูดอะไรแบบนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ สิ่งส ำคัญที่สุดตอนนี้คือต้องรีบหำไข่มุกมังกรให้เจอ ไม่เช่นนั้นพวกเรำก็รอรับคว
