ำมโกรธของท่ำนเจ้ำวังได้เลย”……“พวกเรำควรไปหำหญ้ำบรรพมังกรที่ไหนดี?” เมิ่งจิ่งโจวกังวลใจพวกเขำไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตลำดทะเลเลย ไม่มีเบำะแสใดๆ ทั้งสิ้น“ก็ค่อยๆ หำไปสิ ถือซะว่ำเดินเที่ยวตลำดทะเลไปด้วย” ลู่หยำงวำงใจเป็นกลำง“อีกอย่ำง น้องหลี่ เคยมำตลำดทะเลของวังมังกรหรือเปล่ำ?”“ไม่เคย”“งั้นก็ช่ำงเถอะ”ลู่หยำงทั้งสี่เดินเที่ยวในตลำดทะเลอย่ำงไร้จุดหมำย ยังมีเวลำอีกสำมวัน ไม่ต้องรีบร้อน“อืม มังกรก็มีศำลเจ้ำด้วยหรือนี่?” ลู่หยำงผ่ำนศำลเจ้ำแห่งหนึ่งที่มีผู้คนแออัด ไม่ว่ำจะเป็นคนเผ่ำทะเลหรือมนุษย์ต่ำงก็มำไหว้
“นี่ศำลเจ้ำอะไรหรือ?” ลู่หยำงสงสัยเดินเข้ำไปในศำลเจ้ำ พบว่ำในศำลไม่มีรูปเคำรพ มีเพียงแผ่นป้ำยหนึ่งอัน บนแผ่นป้ำยเขียนไว้ว่ำ“มังกรอิงมหำเทพ” สี่ตัวอักษรหลี่หำวเหรินกล่ำว: “พี่ลู่ไม่ทรำบหรือ นี่คือศำลของมังกรอิงมหำเทพ ในหมู่เผ่ำทะเลเป็นที่รู้จักกันมำก”“เล่ำกันว่ำมังกรอิงมหำเทพเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลมังกรยุคโบรำณ สำมำรถควบคุมปรำกฏกำรณ์ฟ้ำ ลม ฝน ฟ้ำผ่ำ ล้วนเปลี่ยนไปตำมอำรมณ์ของเขำ ยังมีข่ำวลือว่ำ มังกรอิงมหำเทพยังแข็งแกร่งกว่ำบรรพบุรุษมังกรอีก”ลู่หยำงคิดในใจว่ำข้ำเคยได้ยินเกี่ยวกับมังกรอิงมำก่อน เขำชื่อเซียนอิงเทียน เคยฝึกวิชำพิชิตมังกร สำมำรถแปลงร่ำงเป็นมังกรแท้จึงได้ฉำยำว่ำมังกรอิง นี่เป็นเรื่องที่เซียนอมตะเล่ำตอนสอนวิชำพิชิตมังกรหำกไม่มีอะไรผิดพลำด เซียนอิงเทียนกับมังกรอิงมหำเทพน่ำจะเ
