ลู่หยางเพิกเฉยต่อการพูดไม่หยุดของเซียนอมตะ ตั้งใจแบกโลงศพอยู่เพียงอย่างเดียว“พูดถึงโลงศพนี้ คุณภาพดีจริงๆ ตามคำบอกเล่าของสหายเสี่ยวแม้แต่จิตของผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างก็ยังตรวจสอบไม่ได้”โดยทั่วไปแล้ว โลงศพในโลกของผู้บำเพ็ญล้วนมีคุณสมบัติกั้นการตรวจสอบของจิต เป็นการแสดงความเคารพต่อผู้ล่วงลับแต่การสร้างโลงศพที่มีความสามารถถึงระดับนี้ ถือว่าหายากมาก“รู้สึกว่ารูปแบบของโลงศพนี้คุ้นตาแปลกๆ” ลู่หยางขมวดคิ้ว จู่ๆก็นึกขึ้นได้“นี่ไม่ใช่โลงศพที่ผู้อาวุโสใหญ่มักใช้นอนหรอกหรือ?” ตอนที่ลู่หยางเพิ่งเรียนรู้วิชาใกล้ไกลพริบตา สุ่มเคลื่อนย้ายไปที่หน้าผาบังเอิญได้บุกเข้าไปในห้องสุสานที่ผู้อาวุโสใหญ่สร้างไว้ รูปแบบของโลงศพในห้องสุสานคล้ายกับโลงที่เสี่ยวซิงไห่นอนอยู่มาก“คงเป็นเพราะผู้อาวุโสใหญ่สร้างสุสานไว้ทั่วทะเลตงไห่ แล้วสหายเสี่ยวเก็บมาได้มั้ง” เมิ่งจิ่งโจวไม่รู้สึกแปลกใจเลย
ในทะเลตงไห่มีตำนานคล้ายๆ กันมากมาย อัจฉริยะคนหนึ่งบังเอิญบุกเข้าไปในห้องสุสาน ผ่านการทดสอบจากคนรุ่นก่อน ได้รับการถ่ายทอดและวัตถุวิเศษ จากนั้นก็โด่งดังขึ้นมาทันทีเพียงแต่สิ่งที่เสี่ยวซิงไห่ได้รับเป็นโลงศพเท่านั้นลู่หยางคิดว่าที่เมิ่งจิ่งโจวพูดสมเหตุสมผล นึกถึงตอนนั้นที่เซียนอิงเทียนถูกฝังเป็นของฝังร่วม แล้วลุกขึ้นมา ไม่ใช่หรือเรื่องแบบนี้มีประวัติศาสตร์เป็นแบบอย่างมาก่อน“ตามที่สหายเสี่ยวบอก ตระกูลมังกรใจกว้าง ใช้เงินอย่างไม่อั้นจะไม
