ี่นี่“เซียนน้อย หำกผู้อำวุโสเอ้ำหลิงเป็นกึ่งเซียนด้วย นำงอยำกพบท่ำน ต้องใช้วิชำแกล้งตำยผ่ำนเวลำอันยำวนำนใช่ไหม?”“ใช่”“ถ้ำเช่นนั้น ท่ำนคิดว่ำที่นี่เป็นไปได้ไหมที่จะเป็นสถำนที่ที่ผู้อำวุโสเอ้ำหลิงหลับใหล?”เซียนอมตะสะดุ้ง: “ใช่แล้ว ไม่ใช่เสี่ยวหลิงสู้ไม่ได้ แต่อีกฝ่ำยฉวยโอกำสตอนที่เสี่ยวหลิงหลับใหล พยำยำมฆ่ำเสี่ยวหลิง!”ลู่หยำงนึกถึงเรื่องที่เซียนวิชำทั้งปวงเคยพูด เซียนวิชำทั้งปวงมีสหำยผู้หนึ่ง เพรำะรู้ถึงตัวตนของรำชวงศ์ซินฮั่ว ถูกเซียนฆ่ำระหว่ำงที่หลับใหล!วิธีกำรช่ำงคล้ำยคลึงกัน!ลู่หยำงถำมอย่ำงระมัดระวัง: “ท่ำนเซียน ท่ำนคิดว่ำผู้อำวุโสเอ้ำหลิงจะ–”
เซียนอมตะส่ำยหน้ำ กล่ำวอย่ำงมั่นใจ: “เป็นไปไม่ได้ ก ำไลลำยมังกรมีควำมสำมำรถในกำรป้องกันกำรโจมตีของเซียน แม้เสี่ยวหลิงจะถอดก ำไลออก หำกเสี่ยวหลิงถูกเซียนโจมตี ก ำไลก็ยังสำมำรถป้องกันเจ้ำนำยโดยอัตโนมัติ”“แม้ว่ำตอนนี้พลังในก ำไลจะหมดแล้ว แต่ยังไม่แตก แสดงว่ำเสี่ยวหลิงแม้จะเจอภัยอันตรำย แต่ก็ถูกก ำไลป้องกันไว้ทั้งหมด น่ำจะเป็นเซียนฉี่หลินที่ย้ำยเสี่ยวหลิงไปที่อื่น”“แต่เดิมข้ำสำมำรถใช้ก ำไลลำยมังกรติดตำมต ำแหน่งของเสี่ยวหลิง แต่เซียนฉี่หลินกลับตัดควำมสัมพันธ์ระหว่ำงก ำไลลำยมังกรกับเสี่ยวหลิง วิธีกำรตัดนั้นสะอำดมำก ไม่ได้ใช้ก ำลังตัด นี่มีเพียงเซียนฉี่หลินและเซียนอิงเทียนผู้สร้ำงก ำไลเท่ำนั้นที่ท ำได้ และที่นี่ไม่มีร่องรอยกำรต่อสู้ของเซียนอิงเทียน
