ไร“ไม่ถูก ตรงนั้นมีอะไรบำงอย่ำง เดินเข้ำไปข้ำงใน” เซียนอมตะสั่งลู่หยำงเชื่อฟังเดินเข้ำไปข้ำงใน
ส่วนลึกที่สุดคือจุดที่กำรต่อสู้รุนแรงที่สุด เต็มไปด้วยร่องรอยของผลกำรบ ำเพ็ญ แม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติก็ไม่กล้ำเข้ำใกล้หรือมองที่นี่โดยตรง“ไปทำงขวำ ใช่ ตรงนี้แหละ”ลู่หยำงท ำตำมค ำแนะน ำของเซียนอมตะ นั่งยองๆ เก็บก ำไลหยกวงหนึ่งขึ้นมำก ำไลหยกเนื้อละเอียดดั่งไขมัน เหมือนพระจันทร์เต็มดวงอันกระจ่ำงใส ใสแวววำว มีลวดลำยมังกรมีชีวิตชีวำ“นี่คือก ำไลลำยมังกร เป็นของเสี่ยวหลิง” เซียนอมตะตกใจ“ตอนนั้นเซียนฉี่หลินขอให้เซียนอิงเทียนสร้ำงเครื่องรำงเซียนสองชิ้น ชิ้นหนึ่งคือขลุ่ยหยกที่เหลี่ยนอี้มักเป่ำ อีกชิ้นคือก ำไลลำยมังกรที่เสี่ยวหลิงสวมที่ข้อมือ”เพรำะเป็นเครื่องรำงเซียน จึงเหลือรอดจำกกำรต่อสู้“ท ำไมของเสี่ยวหลิงมำอยู่ที่นี่ได้ นี่เป็นสิ่งที่นำงชอบมำกที่สุด จะถอดออกก็เฉพำะตอนนอนเท่ำนั้น ข้ำเห็นท่ำของเซียนฉี่หลินส่วนใหญ่เป็นกำรป้องกัน หรือว่ำเซียนรำชวงศ์ซินฮั่วต้องกำรก ำจัดเสี่ยวหลิง เซียนฉี่หลินจึงต่อสู้กับเขำ?”เซียนอมตะพึมพ ำ หำกพูดเช่นนี้ ทุกอย่ำงก็อธิบำยได้
แม้เอ้ำหลิงจะเป็นกึ่งเซียนที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ก็ยังไม่อำจต้ำนทำนเซียนได้ เซียนแห่งรำชวงศ์ซินฮั่วต้องกำรก ำจัดนำง นำงจึงรับมือไม่ไหวเซียนฉี่หลินมำทันเวลำ ต่อสู้กับอีกฝ่ำย ท ำลำยทุกสิ่งในระหว่ำงกำรต่อสู้ ก ำไลลำยมังกรของเสี่ยวหลิงถูกทิ้งไว้ท
