าออกไปจากพวกเราคนที่โชคไม่ค่อยดี ถูกคนที่ติดอยู่ที่นี่ก่อนหน้าโจมตี ถ่วงเวลาสักพัก
ก็ออกได้ ตามบันทึก ที่นี่มีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างติดอยู่ไม่ใช่แค่คนเดียว คนที่โชคแย่มาก ก็จะไม่ใช่แค่ถูกฆ่าตาย แต่ถูกภาพมายาทำให้เสียสติ”“เซียนน้อย ท่านมีวิธีรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้ไหม?” ทะเลลวงตามีชื่อเสียงในทะเลตงไห่ ลู่หยางรู้ว่านี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่ตนเองแก้ไขได้ จึงต้องขอความช่วยเหลือเซียนอมตะที่กลายเป็นนางเงือกกำลังนอนหลับอยู่บนทะเล ถูกลู่หยางปลุกอย่างไม่เต็มใจ “มีอะไร (หาว) เกิดอะไรขึ้น?”“พวกเราติดอยู่ในทะเลลวงตา”“ทะเลลวงตา? วิชาเวทของตระกูลเสวียน (หาว) ของแบบนั้นเป่าลมเบาๆ ก็พัดไปแล้วไม่ใช่หรือ?”“เดี๋ยวก่อน นี่ไม่ใช่ทะเลลวงตา ตระกูลเสวียนที่ไหนจะมีความสามารถสร้างสิ่งเช่นนี้ได้?” เซียนอมตะรู้ดีว่าตระกูลเสวียนมีความสามารถแค่ไหน“ถ้าอย่างนั้นนี่คืออะไร?”เซียนอมตะขมวดคิ้ว กล่าวอย่างจริงจัง: “สถานที่รบของเซียน!ทั้งสองฝ่ายที่ต่อสู้ล้วนเป็นเซียน ที่นี่เต็มไปด้วยร่องรอยของการรบของเซียนและผลของการบำเพ็ญ!”“เจ้าบอกข้าสิ ทำไมเมื่อครู่เจ้าถึงบอกว่าที่นี่คือทะเลลวงตา?”
ลู่หยางเล่าตำนานเกี่ยวกับทะเลลวงตาทั้งหมด“ตระกูลเสวียนที่บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสร้างทะเลลวงตาได้? นี่ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ”“ข้าเดาว่าผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติของตระกูลเสวียนรู้สึกได้ว่าที่นี่มีร่องรอยการรบของเซียน พยายามเข้าใจผลของการบำเพ็ญผ่านวิ