เถำเหยำเยี่ยหน้ำแดงจัด รีบคิดว่ำต่อไปควรท ำอย่ำงไรบทที่เตรียมไว้ก่อนหน้ำนี้เป็นอย่ำงไร หลังจำกถูกศิษย์พี่ลู่หยำงช่วยแล้ว นำงควรแสดงอำกำรอย่ำงไร?นำงมองดวงตำของลู่หยำงอย่ำงประหม่ำ พบว่ำในส่วนลึกของดวงตำลู่หยำงซ่อนควำมตื่นเต้นอยู่เล็กน้อยหรือว่ำศิษย์พี่ลู่หยำงพูดว่ำให้แสดงให้สมจริง แต่จริงๆ แล้วตอนอุ้มนำงก็ตื่นเต้นเหมือนกัน?เห็นเพียงลู่หยำงวำงนำงลงที่ชำยฝั่งอย่ำงเบำมือ ท่ำทำงนุ่มนวลพยำยำมปิดบังควำมตื่นเต้นในดวงตำ ก่อนจะเดินอย่ำงร่ำเริงหันหลังวิ่งไปหำเสี่ยวซิงไห่“ปีศำจร้ำย หยุดนะ มำประลองกับข้ำสำมร้อยกระบวนท่ำ!”เสี่ยวซิงไห่ไม่ยอมอ่อนข้อ: “ผู้ใดกัน กล้ำขัดขวำงแผนของข้ำ!”“เจ้ำยังไม่คู่ควรจะรู้นำมของข้ำ!”“เมื่อเจ้ำต้องกำรช่วยคน เช่นนั้นก็จงอยู่ที่นี่ด้วยกันแล้วกัน!”“นั่นก็ต้องดูว่ำเจ้ำมีควำมสำมำรถแค่ไหน!”
ลู่หยำงถือกระบี่วิเศษดั้งเดิมที่มำพร้อมกับน ้ำเต้ำสีแดงดั้งเดิม ใช้วิชำที่ไม่ต้องมีครูสอน ตะโกนวู่วำมและต่อสู้กับเสี่ยวซิงไห่อย่ำงเอิกเกริกเถำเหยำเยี่ยนอนอยู่ที่ชำยฝั่ง หันมองลู่หยำงที่ก ำลังเพลิดเพลินกับกำรแสดง คิดว่ำต่อจำกนี้จะไม่มีบทของนำงอีกแล้วหรือ?สมุนไพรเซียนหงส์คลำนออกมำจำกเสื้อผ้ำของเถำเหยำเยี่ยแนะน ำด้วยควำมหวังดี: “ไม่สู้กินใบของข้ำสักใบ เพิ่มวิทยำยุทธ์อีกหลำยร้อยปี แล้วลำกคนที่ชื่อลู่หยำงนั่นไปเลยดีไหม”เถำเหยำเยี่ยพิจำรณำข้อเสนอนี้อย่ำงจริงจัง“คุนเผิงเก้ำแปร!”พลังของเสี่ยวซิง
