ามอ่อนน้อมถ่อมตนไว้เสมอ
เพราะเหตุการณ์ที่ลู่หยางและอีกสี่คนจับผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนสิบสองคนทั้งที่อยู่ในขั้นทารกแรกกำเนิดยังคงฝังอยู่ในความทรงจำ
“ยันต้าเซีย ท่านจะไปเกาะเผิงไหลเพื่อเลื่อนตำแหน่งใช่หรือไม่พวกเราห้าคนขอติดตามไปด้วยได้หรือไม่?” ลู่หยางถามอย่างสุภาพก่อนหน้านี้ยันต้าเซียเป็นผู้ดูแลในสมาพันธ์ผู้บำเพ็ญทะเลตะวันออกเมื่อเลื่อนขั้นเป็นขั้นแปลงร่างเซียนแล้ว ก็สามารถขอปรับระดับตำแหน่งเป็นหัวหน้าหอได้
มาทะเลตงไห่ทั้งที ก็ต้องไปเที่ยวเกาะเผิงไหลสักหน่อย
มีแผนที่ที่ม้าแก่ให้มา ก็พอรู้วิธีไปเกาะเผิงไหล แต่ไม่คุ้นเคยกับเกาะเผิงไหล ดังนั้นจึงขอให้ยันต้าเซียแนะนำสักหน่อย
“แน่นอนอยู่แล้ว” ยันต้าเซียรีบตอบรับทันที
ยันต้าเซียสั่งกำชับสองผู้กล้าอีกสองคนในเรื่องต่างๆ แล้วเตรียมออกเดินทางไปเกาะเผิงไหล
เกาะเผิงไหลอยู่ห่างจากเกาะฟางซานมาก ก่อนหน้านี้ยันต้าเซียบินไปเกาะเผิงไหลต้องหยุดพักระหว่างทางหลายครั้ง แต่เมื่อประสบความสำเร็จในการเลื่อนขั้นเป็นขั้นแปลงร่างเซียน ตันเถียนขยายตัว พลังวิเศษเต็มเปี่ยม จึงไม่จำเป็นต้องลำบากเช่นนั้นอีก
…
“…ท่านทั้งห้า…ช้าลงหน่อย” ยันต้าเซียมองห้าคนที่บินอยู่ข้างหน้าด้วยสายตาอ้อนวอน พูดหอบแฮ่ก
ยันต้าเซียนั่งอยู่บนภาพวาดที่โคลงเคลงไปมา ดูเหมือนจะร่วงลงทะเลได้ทุกเมื่อ
เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่า ในฐานะผู้บำเพ็ญขั้นแปลงร่างเซียนพลังวิเศษของเขากลับไม่มากเท่าลู่หยางทั้
