่นๆ อยากได้ แต่เขาไม่ให้ สุดท้ายต้องอ้อนวอนกันพักใหญ่ถึงยอมชงหนึ่งกาให้ดื่มร่วมกัน
ห่อชาที่ลู่หยางหยิบออกมา อย่าว่าแต่ชงหนึ่งกาเลย แม้แต่ชงเต็มอ่างล้างหน้าก็ยังเหลือเฟือ
ลู่หยางไม่ขาดแคลนชารู้ธรรม ไม่ต้องพูดถึงที่ไหนไกล ในสวนสมุนไพรก็มีต้นชารู้ธรรมราชัน ชารู้ธรรมที่ศิษย์พี่ใหญ่ดื่มก็เก็บมาจากต้นราชันนั้น ด้วยความสัมพันธ์ของลู่หยางกับราชันยาตัวน้อยๆขอชารู้ธรรมสักสองสามห่อเป็นเรื่องง่ายดาย
และนี่ยังไม่รวมถึงข้อเท็จจริงที่ว่าเซียนอมตะมีพลังที่สามารถควบคุมพืชวิเศษได้โดยธรรมชาติ
ชารู้ธรรมชงเสร็จแล้ว สามผู้กล้ายกถ้วยชาขึ้นดื่มอย่างระมัดระวัง ราวกับกำลังรับประทานยาเซียนหรือยาวิเศษ
กลิ่นหอมนี้ยังหอมกว่าชารู้ธรรมในงานเลี้ยงเสียอีก!
สายตาของยันต้าเซียที่มองลู่หยางและคนอื่นๆ มีความเคารพยำเกรงเพิ่มขึ้น
“ยันต้าเซียช่วยแนะนำกลุ่มอำนาจในทะเลตะวันออกให้พวกเราได้หรือไม่?” ลู่หยางอยากยืนยันให้ตรงกับที่ระบุไว้ในแผนที่
คนรับของแล้วย่อมปากเบา ยันต้าเซียบอกทุกอย่างที่รู้ “ทะเลตะวันออกแบ่งเป็นสองกลุ่มอำนาจใหญ่ เผ่าทะเลและมนุษย์ เผ่าทะเลมีสิบตระกูลยิ่งใหญ่ ได้แก่ ตระกูลมังกร ตระกูลคุนเผิง ตระกูลขุย…ตระกูลเหล่านี้ล้วนมีเทพจักรพรรดิปีศาจขั้นข้ามพิบัติ โดยเฉพาะตระกูลมังกร มีรากฐานลึกล ้าวัดไม่ได้ ไม่รู้ว่ามีผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติกี่คน ว่ากันว่าเทพจักรพรรดิมังกรเฒ่ามีอายุถึงเก้าพันปีแล้ว”
“ใต้สิบตระกูลยิ่งให