่างละเอียด เสียงฆ้องกลองดังขึ้นประกาศว่างานเลี้ยงเริ่มขึ้นแล้ว ร่างที่คุ้นเคยปรากฏที่ด้านหน้าสุดของงานเลี้ยงแตกต่างจากภาพลักษณ์ที่เคยเห็นในชีวิตประจำวัน ม้าแก่ข้างซ้ายข้างขวาอุ้มลูกม้าตัวเมียเล็กๆ ข้างละหนึ่ง ลูกม้าตัวเมียทั้งสองดูเขินอายมาก แก้มแดงระเรื่อ ม้าแก่ยังแกล้งแหย่ลูกม้าตัวเมียทั้งสองเป็นครั้งคราว ทำให้ลูกม้าตัวเมียยิ่งเขินอายมากขึ้น
ม้าแก่หัวเราะลั่น ดูมีความสุขเป็นพิเศษ กีบม้าราวกับมีแรงยึดเกาะอย่างไรอย่างนั้น ชูถ้วยสุราขึ้นสูง “งานเลี้ยงครั้งนี้ จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการกลับมาจากแคว้นต้าเซี่ยของข้า ทุกท่านไม่ต้องเกรงใจ สามารถดื่มกินให้สนุกได้”“ปู่ทวด เล่าประสบการณ์ที่แคว้นต้าเซี่ยให้พวกเราฟังหน่อย” มีคนตะโกนดังๆม้าแก่ไม่ได้ปฏิเสธ เริ่มเล่า มีนัยของการอวดอยู่บ้าง “การเดินทางไปแคว้นต้าเซี่ย ทำให้ข้าได้รับผลประโยชน์มหาศาล ข้าอาศัยอยู่ที่สำนักเซียนมาหลายปี โชคชะตามากมาย ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติที่ข้าได้พบเห็นนับไม่ถ้วน แม้ว่าข้าจะไม่อยากพบผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติเหล่านั้น พวกเขาก็รีบมาหา ห้ามก็ห้ามไม่อยู่”“เช่นนั้นปู่ทวดท่านคงได้เห็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติลงมือแล้วสินะ” คนนั้นยังคงตะโกนเสียงดัง มองม้าแก่ด้วยความชื่นชม“ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติลงมือมันจะนับเป็นอะไร แม้แต่กึ่งเซียนต่อสู้กัน ข้าก็เคยเห็น นั่นช่างเป็นประสบการณ์ที่เปิดหูเปิดตาจริงๆหากไม่ได้เห็นกับตา แม้จะจินตนาการไป
