าใหญ่อยู่”“ประการแรก แม้ว่าเขาจะมีลักษณะ ‘ไม่ตาย’ แต่ยังไม่ถึงขั้นของผู้นำสามที่สามารถระเบิดจิตวิญญาณและฟื้นฟูได้ตามใจ อย่างมากก็แค่รับบาดแผลถึงตายสองสามครั้งแล้วไม่ตาย ความสามารถในการควบคุมเวลาก็ไม่อาจเทียบกับรูปแบบของผลของการบำเพ็ญกาลเวลาเป็นเค้าได้”
“ในยุคโบราณมีกึ่งเซียนที่มีรูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็นเค้าคนหนึ่ง ตายด้วยมือของเซียนแห่งกาลเวลาที่ยังเป็นเพียงกึ่งเซียน”“ประการที่สอง ตราบใดที่ยังมีข้าและเซียนแห่งกาลเวลาอยู่ เขาก็ไม่มีทางบรรลุผลของการบำเพ็ญได้”“ประการที่สาม สายอมตะของพวกเรามีข้อเรียกร้องสูงในเรื่องจิตใจ ด้วยจิตใจแบบเขา ไม่อาจบรรลุผลของการบำเพ็ญได้”“เมื่อถึงระดับกึ่งเซียน การนั่งสมาธินิ่งๆ ย่อมไร้ประโยชน์ สิ่งสำคัญคือการเข้าใจ บางทีเรื่องเล็กน้อยในชีวิตประจำวันอาจให้แรงบันดาลใจ ทำให้เส้นทางการบำเพ็ญของเจ้าแจ่มแจ้ง วิทยายุทธ์ก้าวหน้า”“การบำเพ็ญเซียนนั้น ไม่ใช่แค่อาศัยการสะสมเวลาแล้วจะได้ผล”“แต่ถึงกระนั้น รูปแบบของผลการบำเพ็ญยืนยงเป็นเค้าก็ยังน่ากลัวมาก เซียนห่านไห่จะชนะได้จริงหรือ?” ลู่หยางกังวลใจ ความกังวลของเขาไม่ไร้เหตุผล ทั้งควบคุมเวลาทั้งไม่ตาย จะสู้อย่างไร?“ชนะได้”……
กึ่งเซียนทั้งสองจากอดีตและปัจจุบันไม่ได้สนใจว่าทำไมเซียนหมื่นวิชาถึงจู่ๆ ก็ตบตัวเอง ยังคงต่อสู้อย่างดุเดือด“คลื่นสมุทรถล่มทลาย!”เซียนห่านไห่ยื่นสองนิ้ว ใช้วิชาเคลื่อนย้ายตัวตน เรียกน ้าจากทะเลตงไห
