่าโจวสิ่งเอ้อร์มีแหวนเก็บของ ก็อ้างว่านางอายุน้อย ไม่สามารถดูแลของมีค่าได้ และพยายามเอาแหวนไปโจวสิ่งเอ้อร์ไม่ยอมให้แน่นอน และท่าทีของญาติๆ ก็ยิ่งแย่ลง
โจวสิ่งเอ้อร์เคยพยายามต่อต้าน เสนอจะตัดขาดความสัมพันธ์กับครอบครัว แต่ทุกครั้งมารดาของนางจะพูดว่าเลือดเนื้อเชื้อไขเป็นสิ่งที่ตัดขาดไม่ได้ ยังมีบุญคุณที่เลี้ยงดู สายเลือดจะตัดขาดได้อย่างไรในความจนใจ โจวสิ่งเอ้อร์ได้ลุกขึ้นต่อต้าน เดินทางไปเมืองหลวงแต่เพียงผู้เดียว หมายลอบสังหารฮ่องเต้ลอบสังหารล้มเหลว ถูกประหารทั้งสกุลมารในใจแตกสลายโจวสิ่งเอ้อร์ตื่นขึ้น ยืดเส้นยืดสาย “พวกเจ้าไม่ยอมตัดขาดความสัมพันธ์กับข้า ในที่สุดก็ตายกันหมดซะที”แม้นางจะเลือกตั้งหน้าฝึกฝนในสำนักเวิ่นเต๋า แต่นางรู้สึกว่าหากไม่กำจัดครอบครัวนี้ ใจจะไม่สงบ ฝึกฝนก็ไม่สบายใจ ตอนนี้ในภาพมายาพวกเขาตายไปหมดแล้ว ในที่สุดใจก็สงบลู่หยาง: “……”เขาทำเป็นไม่เห็นโจวสิ่งเอ้อร์ หันไปดูจวงผิงที่อยู่ข้างๆ ด้วยความสมใจ“มารดาของจวงผิงถูกศิษย์พี่จีส่งเข้าคุก มารในใจของเขาคืออะไร?”“แก้แค้นศิษย์พี่จี? แก้แค้นคนจากสำนักถิงไห่?”
ในภาพมายาคุก“ท่านแม่ ข้าต้องช่วยท่านออกมาให้ได้!” จวงผิงตะโกน เส้นเลือดที่คอปูดโปน มองดูมารดาในกรงขัง อารมณ์สุดกลั้น“ไม่ เจ้าอย่าช่วยข้า วันนี้ข้าได้รับกรรมสมควรแล้ว!” มารดาจวงผิงน ้าตาไหลพราก“ท่านแม่ ข้าต้องเรียนรู้วิชาให้เก่งกล้า ช่วยท่านออกมาให้ได้!ถึงต้องใช้ขวานฟันทะลุ
