“อะไรกัน?” กู๋เสียสงสัยว่าตนฟังผิดไปทำไมจู่ๆ ถึงเอ่ยถึงภัยพิบัติเก้าสิบเก้าสายฟ้าขึ้นมา?สรุปแล้วเจ้าเป็นกึ่งเซียนหรือข้าเป็นกึ่งเซียนกันแน่?ที่สำคัญ เขาไม่เคยได้ยินว่ามีสายฟ้าชื่อ “ภัยพิบัติเก้าสิบเก้าสายฟ้า” ด้วยซ ้า!ภัยพิบัติเก้าสิบเก้าสายฟ้านี่มันอะไรกัน! ข้าอ่านตำราตกหล่นตรงไหนหรือไง?จากภัยพิบัติเก้าสิบเก้าสายฟ้า กู๋เสียเห็นภัยพิบัติสวรรค์ยู่ชิง ภัยพิบัติสายฟ้าโลกหุบเขา ภัยพิบัติสายฟ้าม่วงจี๋เมี่ย… ราวกับว่าภัยพิบัติสายฟ้าทั้งหมดถูกรวมเข้าด้วยกันตึงตังง!ภัยพิบัติเก้าสิบเก้าสายฟ้ายังไม่ทันปรากฏตัวเต็มที่ เพียงแค่อานุภาพทำให้ยอดเขาราบเรียบไปหลายลูก มีก้อนหินขนาดใหญ่หลายก้อนตกลงมาจากฟ้า หล่นใกล้เท้าพวกเขานอกภาพมายา มุมตาของไต้ปู้ฟานกระตุก
เดิมทีเขาต้องการดูว่าท่านปู่จะเอาชนะมารในใจอย่างไร แต่มารในใจของท่านปู่ยังไม่ปรากฏ แสงสายฟ้าจู่ๆ ก็สว่างจ้าทำให้ตาเขาพร่าไปหมด“นี่เป็นมารในใจของใคร!”คนธรรมดาคนไหนที่มารในใจมีฤทธิ์ใหญ่ขนาดนี้ ตอนเขาข้ามพิบัติเลื่อนขั้นรวมร่างยังเจอสายฟ้าที่ไม่รุนแรงเท่านี้เลย!“คนที่ชื่อกู้จวินเย่” วิญญาณแม่น ้าใช้น ้าสร้างเก้าอี้ขึ้นมา นั่งไขว่ห้างอยู่ข้างๆ กล่าวเขาควบคุมมารในใจทั้งหมด รู้ว่ามารแต่ละตัวเกิดจากใครไต้ปู้ฟานหันขวับ จ้องเมิ่งจิ่งโจว “เจ้าต้องอธิบายเรื่องนี้”เมิ่งจิ่งโจวคิดจะลากลู่หยางมารับผิดชอบด้วยกัน แต่จู่ๆ นึกขึ้นได้ว่าลู่หยางหายไปก่อนการทดสอบรอบส
