องเริ่ม เขาคิดในใจว่า หรือว่าไอ้ลู่หยางรู้ว่าจะมีปัญหา เลยรีบหนีไปก่อน?“เด็กๆ นี่นา จินตนาการสมบูรณ์ก็เป็นเรื่องปกติ”“มารในใจของท่านปู่คืออะไร?” ไต้ปู้ฟานถามวิญญาณแม่น ้าด้วยความอยากรู้วิญญาณแม่น ้าโบกมือ “ก่อนหน้านี้เขาอาจมีมารในใจ แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว หากเขาไม่ไปรวมกลุ่มเพราะว่างเกินไป ก็คงผ่านไปได้เลย”
……เซียนบรรพกาลไม่มีมารในใจจริงๆ ในยุคแคว้นต้าอวี๋เคยมี แต่หลังจากเห็นผู้บำเพ็ญในยุคเดียวกันที่ยอดเขาคุมขัง เห็นว่ามารในใจล้วนถูกจับไปหมด มารในใจของเขาก็หายไปกู๋เสียมองสายฟ้าที่หมุนวนอยู่เหนือศีรษะจนมุมตากระตุก เขาจะลงมือก็ต้องเปิดเผยตัวตนแน่ ไม่ลงมือก็ต้องถูกสายฟ้าฟาดตายแล้วล้มเหลวทำไมก่อนหน้านี้คิดไม่ออกมารวมกลุ่มกับพวกเจ้าสามคนเนี่ย?เซียนบรรพกาลไม่เคยเห็นสายฟ้าที่มีอานุภาพใหญ่โตขนาดนี้เขาชมเชยเสียงเบา “สมกับเป็นเซียนหมื่นวิชา แม้แต่มารในใจก็ยังแข็งแกร่งถึงเพียงนี้”กู๋เสียแสดงสีหน้าตกตะลึงยิ่งกว่าตอนเจอสายฟ้า “ใครเป็นเซียนหมื่นวิชา?”เซียนบรรพกาลชี้ไปที่กู้จวินเย่ “เขาน่ะสิ เขาคือเซียนหมื่นวิชากลับชาติมาเกิด”กู๋เสียตะลึงงัน เขาเป็นเซียนหมื่นวิชา แล้วข้าเป็นใคร?ไม่นานกู๋เสียก็รู้ว่ากู้จวินเย่เป็นตัวปลอมช่างไม่รู้จักตาย!
เดี๋ยวก่อน ไม่ถูก ชาวโลกรู้เพียงว่าเขาเซียนหมื่นวิชาเป็นผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ ไม่รู้ว่าที่จริงเขาเป็นกึ่งเซียนมานานแล้ว และผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติไม่มีทางเจอภัยพิบั
