ภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าทั้งหมดปรากฏชัดแจ้งแก่สายตาของเย่หนาน
เวลานี้ ผู้คนและเรือเหาะทุกลำกำลังเคลื่อนที่มุ่งหน้าสู่ป่าหมอกปีศาจ
หรือจะพูดให้ถูกคือ… กลุ่มหมอกสีขาวเหล่านี้กำลังพัดพาพวกเขาเคลื่อนที่ไปอย่างเงียบเชียบ ราวกับว่าสายหมอกนี้มีชีวิตและสติปัญญาเป็นของตัวเอง
สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ไม่มีใครรู้ตัวเลยสักคน ทุกคนต่างเข้าใจผิดว่าตนเองยังลอยลำอยู่ที่ชายขอบด้านนอก
เย่หนานใช้เนตรราชันสวรรค์เพ่งมองกลุ่มหมอกตรงหน้าอย่างละเอียด สิ่งที่เห็นยืนยันได้ว่ามันคือหมอกธรรมดาที่เกิดจากธรรมชาติล้วน ๆ แต่กลับมีความผิดปกติ
และที่อยู่ไม่ไกลเบื้องหน้า คือทะเลสาบขนาดมหึมาที่พวกเขาเห็นเมื่อวาน
ท่านผู้อาวุโส เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะเหมียวฉางอันถามด้วยความหวาดหวั่นเมื่อเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปมาของเย่หนาน
ไม่มีอะไรมากหรอก แค่ตอนนี้พวกเรากำลังถูกลากเข้าไปในป่าหมอกปีศาจ อีกประมาณห้าหกลี้ก็จะถึงกลางทะเลสาบแล้วเย่หนานตอบด้วยน้ำเสียงสนใจใคร่รู้
อะไรนะ!ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ
เป็นไปไม่ได้… ข้าไม่รู้สึกเลยว่าเรือกำลังเคลื่อนที่เหมียวอินกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกปนสงสัย
อย่าว่าแต่พวกเจ้าเลย ถ้าข้าไม่ใช้วิชาตรวจสอบ ข้า
