แบบนี้สิถึงจะถูก!เย่หนานยิ้มอย่างพึงพอใจขณะกุมกระบี่สีขาวไว้ในมือ
เอ้า เอาไป ตอนนี้เจ้าอาจจะยังดึงพลังของมันออกมาได้ไม่หมด แต่ด้วยระดับพลังของเจ้าตอนนี้ น่าจะพอใช้ได้สักห้าส่วน ก็ถือว่าไม่มีปัญหาแล้วเย่หนานยื่นกระบี่ให้เหมียวฉางอัน
ข… ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโสมากเจ้าค่ะเหมียวฉางอันตัวสั่นเทา ยื่นมืออันสั่นระริกออกไปรับกระบี่สีขาว
วิ้ง!
ทันทีที่สัมผัส กระบี่สีขาวดูเหมือนจะไม่พอใจที่ผู้ฝึกตนระดับเทพปฐพีบังอาจมาแตะต้องมัน
กลิ่นอายอันแหลมคมระเบิดออกจากตัวกระบี่อีกครั้ง
ฉัวะ!
พริบตาเดียว ฝ่ามือทั้งสองข้างของเหมียวฉางอันก็ปรากฏรอยแผลถูกบาดลึกหลายแห่ง แขนเสื้อฉีกขาดกระจุยจนเผยให้เห็นท่อนแขนขาวผ่องที่มีเลือดซึมออกมา
เหตุการณ์เกิดขึ้นรวดเร็วมาก จนเหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ ต่างตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
เคร้ง!
ด้วยความเจ็บปวด เหมียวฉางอันเผลอปล่อยมือ กระบี่สีขาวร่วงลงกระแทกพื้นเสียงดัง
ท่านเจ้าสำนัก!เหมียวฉานและเหมียวอินรีบเข้ามาประคองเหมียวฉางอันที่ถอยกรูดไป
เหมียวฉางอันไม่สนใจบาดแผลของตนเอง นางเงยหน้ามองเย่หนานด้วยแววตาขมขื่นท่านผู้อาวุโส… ข้าเกรงว่าข้าคงไม่มีวาสนาพอที่จะควบคุมกระบี่เล่มนี้ได้ ระดับของมันสูงเกิ
