เมื่อเห็นจินต้าเป่าเก็บตุ๊กตาไม้แกะสลักไปอย่างไม่ใส่ใจ เหมียวฉางอันและคนอื่น ๆ ต่างก็มองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
พวกนางรู้ดีว่า ของที่มาจากมือเย่หนานย่อมไม่ใช่ของธรรมดา แต่เมื่อลองใช้จิตสัมผัสตรวจสอบดูแล้ว มันก็เป็นแค่ตุ๊กตาไม้ธรรมดาจริง ๆ ไม่มีพลังวิญญาณหรือค่ายกลใด ๆ แฝงอยู่เลย
คิดไปคิดมาก็ปวดหัว บางทีอาจจะเป็นแค่ข้อยกเว้น เย่หนานอาจแค่อยากให้ของที่ระลึกธรรมดา ๆ ก็เป็นได้
ส่วนจินต้าฝูที่เห็นลูกชายจอมล้างผลาญแจกบัตรทองให้คนแปลกหน้า ก็อดรู้สึกเสียดายไม่ได้ แต่ต่อหน้าธารกำนัล จะให้หักหน้าลูกชายก็กระไรอยู่ อีกอย่างเขารักและตามใจลูกชายคนนี้มากที่สุด
พี่เย่ ครั้งนี้เรามาร่วมมือกันบุกป่าหมอกปีศาจดีไหม ได้ของอะไรมาเราก็แบ่งตามผลงาน ตกลงไหมจินต้าเป่าโอบไหล่เย่หนาน ชักชวนอย่างเป็นกันเอง
ร่วมมือ ได้สิ ข้าไม่มีปัญหาเย่หนานตอบตกลงอย่างง่ายดาย
ทว่าสีหน้าของเหมียวฉางอันและจินต้าฝูกลับเปลี่ยนไป
พวกเขารู้ดีว่า แม้สองตระกูลจะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน แต่เมื่ออยู่หน้าผลประโยชน์มหาศาลและอันตรายถึงชีวิต มิตรภาพอาจแปรเปลี่ยนเป็นการหักหลังได้ทุกเมื่อ
ยิ่งเป็นสถานที่อันตรายอย่างป่าหมอกปีศาจ การเชื่อใจคนนอกตระกูลถือเป
